المؤمنون

المؤمنون

سوره 23 · مکی · 118 آیه · ترتیب نزول: 74

خط
ترجمه‌ها

روی یک کلمهٔ عربی بزنید تا خوانش، ساختار و ریشهٔ آن باز شود.

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
  1. محمدمهدی فولادوندبه راستى كه مؤمنان رستگار شدند،
  1. محمدمهدی فولادوندهمانان كه در نمازشان فروتنند،
  1. محمدمهدی فولادوندو آنان كه از بيهوده رويگردانند،
  1. محمدمهدی فولادوندو آنان كه زكات مى‌پردازند،
  1. محمدمهدی فولادوندو كسانى كه پاكدامنند،
  1. محمدمهدی فولادوندمگر در مورد همسرانشان يا كنيزانى كه به دست آورده‌اند، كه در اين صورت بر آنان نكوهشى نيست.
  1. محمدمهدی فولادوندپس هر كه فراتر از اين جويد، آنان از حد درگذرندگانند.
  1. محمدمهدی فولادوندو آنان كه امانتها و پيمان خود را رعايت مى‌كنند،
  1. محمدمهدی فولادوندو آنان كه بر نمازهايشان مواظبت مى‌نمايند،
  1. محمدمهدی فولادوندآنانند كه خود وارثانند،
  1. محمدمهدی فولادوندهمانان كه بهشت را به ارث مى‌برند و در آنجا جاودان مى‌مانند.
  1. محمدمهدی فولادوندو به يقين، انسان را از عصاره‌اى از گِل آفريديم.
  1. محمدمهدی فولادوندسپس او را [به صورت‌] نطفه‌اى در جايگاهى استوار قرار داديم.
  1. محمدمهدی فولادوندآنگاه نطفه را به صورت علقه درآورديم. پس آن علقه را [به صورت‌] مضغه گردانيديم، و آنگاه مضغه را استخوانهايى ساختيم، بعد استخوانها را با گوشتى پوشانيديم، آنگاه [جنين را در] آفرينشى ديگر پديد آورديم. آفرين باد بر خدا كه بهترين آفرينندگان است.
  1. محمدمهدی فولادوندبعد از اين [مراحل‌] قطعاً خواهيد مُرد.
  1. محمدمهدی فولادوندآنگاه شما در روز رستاخيز برانگيخته خواهيد شد.
  1. محمدمهدی فولادوندو به راستى [ما] بالاى سر شما هفت راه [آسمانى‌] آفريديم و از [كار] آفرينش غافل نبوده‌ايم.
  1. محمدمهدی فولادوندو از آسمان، آبى به اندازه [معيّن‌] فرود آورديم، و آن را در زمين جاى داديم، و ما براى از بين بردن آن مسلّماً تواناييم.
  1. محمدمهدی فولادوندپس براى شما به وسيله آن باغهايى از درختان خرما و انگور پديدار كرديم كه در آنها براى شما ميوه‌هاى فراوان است و از آنها مى‌خوريد.
  1. محمدمهدی فولادوندو از طور سينا درختى برمى‌آيد كه روغن و نان خورشى براى خورندگان است.
  1. محمدمهدی فولادوندو البته براى شما در دامها[ى گلّه درس‌] عبرتى است: از [شيرى‌] كه در شكم آنهاست، به شما مى‌نوشانيم، و براى شما در آنها سودهاى فراوان است و از آنها مى‌خوريد.
  1. محمدمهدی فولادوندو بر آنها و بر كشتيها سوار مى‌شويد.
  1. محمدمهدی فولادوندو به يقين نوح را به سوى قومش فرستاديم. پس [به آنان‌] گفت: «اى قوم من، خدا را بپرستيد. شما را جز او خدايى نيست. مگر پروا نداريد؟»
  1. محمدمهدی فولادوندو اشراف قومش كه كافر بودند گفتند: «اين [مرد] جز بشرى چون شما نيست، مى‌خواهد بر شما برترى جويد، و اگر خدا مى‌خواست قطعاً فرشتگانى مى‌فرستاد. [ما]در ميان پدران نخستين خود، چنين [چيزى‌] نشنيده‌ايم.»
  1. محمدمهدی فولادونداو نيست جز مردى كه در وى [حال‌] جنون است، پس تا چندى در باره‌اش دست نگاه داريد.
  1. محمدمهدی فولادوند[نوح‌] گفت: «پروردگارا، از آن روى كه دروغزنم خواندند مرا يارى كن.»
  1. محمدمهدی فولادوندپس به او وحى كرديم كه: زير نظر ما و [به‌] وحى ما كشتى را بساز، و چون فرمان ما دررسيد و تنور به فوران آمد، پس در آن از هر نوع [حيوانى‌] دو تا [يكى نر و ديگرى ماده‌] با خانواده‌ات -بجز كسى از آنان كه حكم [عذاب ] بر او پيشى گرفته است- وارد كن، در باره كسانى كه ظلم كرده‌اند با من سخن مگوى، زيرا آنها غرق خواهند شد.
  1. محمدمهدی فولادوندو چون تو با آنان كه همراه تواند بر كشتى نشستى بگو: «ستايش خدايى را كه ما را از [چنگ‌] گروه ظالمان رهانيد.»
  1. محمدمهدی فولادوندو بگو: «پروردگارا، مرا در جايى پربركت فرود آور [كه‌] تو نيكترين مهمان‌نوازانى.»
  1. محمدمهدی فولادونددر حقيقت، در اين [ماجرا] عبرتهايى است، و قطعاً ما آزمايش‌كننده بوديم.
  1. محمدمهدی فولادوندسپس، بعد از آنان نسل‌[هايى‌] ديگر پديد آورديم.
  1. محمدمهدی فولادوندو در ميانشان پيامبرى از خودشان روانه كرديم كه: خدا را بپرستيد. جز او براى شما معبودى نيست. آيا سرِ پرهيزگارى نداريد؟
  1. محمدمهدی فولادوندو اشراف قومش كه كافر شده، و ديدار آخرت را دروغ پنداشته بودند، و در زندگى دنيا آنان را مرفّه ساخته بوديم گفتند: «اين [مرد] جز بشرى چون شما نيست: از آنچه مى‌خوريد، مى‌خورد؛ و از آنچه مى‌نوشيد، مى‌نوشد.
  1. محمدمهدی فولادوندو اگر بشرى مثل خودتان را اطاعت كنيد در آن صورت قطعاً زيانكار خواهيد بود.
  1. محمدمهدی فولادوندآيا به شما وعده مى‌دهد كه وقتى مُرديد و خاك و استخوان شديد [باز] شما [از گور زنده‌] بيرون آورده مى‌شويد؟
  1. محمدمهدی فولادوندوه، چه دور است آنچه كه وعده داده مى‌شويد.
  1. محمدمهدی فولادوندجز اين زندگانى دنياى ما چيزى نيست. مى‌ميريم و زندگى مى‌كنيم و ديگر برانگيخته نخواهيم شد.
  1. محمدمهدی فولادونداو جز مردى كه بر خدا دروغ مى‌بندد نيست، و ما به او اعتقاد نداريم.»
  1. محمدمهدی فولادوندگفت: «پروردگارا، از آن روى كه مرا دروغزن خواندند ياريم كن.»
  1. محمدمهدی فولادوندفرمود: «به زودى سخت پشيمان خواهند شد.»
  1. محمدمهدی فولادوندپس فرياد [مرگبار] آنان را به حقّ فرو گرفت، و آنها را [چون‌] خاشاكى كه بر آب افتد، گردانيديم. دور باد [از رحمت خدا] گروه ستمكاران.
  1. محمدمهدی فولادوندآنگاه پس از آنان نسلهاى ديگرى پديد آورديم.
  1. محمدمهدی فولادوندهيچ امّتى نه از اجل خود پيشى مى‌گيرد و نه باز پس مى‌ماند.
  1. محمدمهدی فولادوندباز فرستادگان خود را پياپى روانه كرديم. هر بار براى [هدايت‌] امتى پيامبرش آمد، او را تكذيب كردند؛ پس [ما امتهاى سركش را] يكى پس از ديگرى آورديم و آنها را مايه عبرت [و زبانزد مردم‌] گردانيديم. دور باد [از رحمت خدا] مردمى كه ايمان نمى‌آورند.
  1. محمدمهدی فولادوندسپس موسى و برادرش هارون را با آيات خود و حجتى آشكار فرستاديم،
  1. محمدمهدی فولادوندبه سوى فرعون و سران [قوم‌] او، ولى تكبّر نمودند و مردمى گردنكش بودند،
  1. محمدمهدی فولادوندپس گفتند: «آيا به دو بشر كه مثل خود ما هستند و طايفه آنها بندگان ما مى‌باشند ايمان بياوريم؟»
  1. محمدمهدی فولادونددر نتيجه، آن دو را دروغزن خواندند، پس از زمره هلاك‌شدگان گشتند.
  1. محمدمهدی فولادوندو به يقين، ما به موسى كتاب [آسمانى‌] داديم، باشد كه آنان به راه راست روند.
  1. محمدمهدی فولادوندو پسر مريم و مادرش را نشانه‌اى گردانيديم و آن دو را در سرزمين بلندى كه جاى زيست و [داراى‌] آب زلال بود جاى داديم.
  1. محمدمهدی فولادونداى پيامبران، از چيزهاى پاكيزه بخوريد و كار شايسته كنيد، كه من به آنچه انجام مى‌دهيد دانايم.
  1. محمدمهدی فولادوندو در حقيقت، اين امّت شماست كه امتى يگانه است، و من پروردگار شمايم؛ پس، از من پروا داريد.
  1. محمدمهدی فولادوندتا كار [دين‌]شان را ميان خود قطعه قطعه كردند [و] دسته دسته شدند: هر دسته‌اى به آنچه نزدشان بود، دل خوش كردند.
  1. محمدمهدی فولادوندپس آنها را در ورطه گمراهى‌شان تا چندى واگذار.
  1. محمدمهدی فولادوندآيا مى‌پندارند كه آنچه از مال و پسران كه بديشان مدد مى‌دهيم،
  1. محمدمهدی فولادوند[از آن روى است كه‌] مى‌خواهيم به سودشان در خيرات شتاب ورزيم؟ [نه،] بلكه نمى‌فهمند.
  1. محمدمهدی فولادونددر حقيقت، كسانى كه از بيم پروردگارشان هراسانند،
  1. محمدمهدی فولادوندو كسانى كه به نشانه‌هاى پروردگارشان ايمان مى‌آورند،
  1. محمدمهدی فولادوندو آنان كه به پروردگارشان شرك نمى‌آورند،
  1. محمدمهدی فولادوندو كسانى كه آنچه را دادند [در راه خدا] مى‌دهند، در حالى كه دلهايشان ترسان است [و مى‌دانند] كه به سوى پروردگارشان بازخواهند گشت،
  1. محمدمهدی فولادوندآنانند كه در كارهاى نيك شتاب مى‌ورزند و آنانند كه در انجام آنها سبقت مى‌جويند.
  1. محمدمهدی فولادوندو هيچ كس را جز به قدر توانش تكليف نمى‌كنيم، و نزد ما كتابى است كه به حق سخن مى‌گويد و آنان مورد ستم قرار نخواهند گرفت.
  1. محمدمهدی فولادوند[نه،] بلكه دلهاى آنان از اين [حقيقت‌] در غفلت است، و آنان غير از اين [گناهان‌] كردارهايى [ديگر] دارند كه به انجام آن مبادرت مى‌ورزند.
  1. محمدمهدی فولادوندتا وقتى خوشگذرانانِ آنها را به عذاب گرفتار ساختيم، بناگاه به زارى درمى‌آيند.
  1. محمدمهدی فولادوندامروز زارى مكنيد كه قطعاً شما از جانب ما يارى نخواهيد شد.
  1. محمدمهدی فولادونددر حقيقت، آيات من بر شما خوانده مى‌شد و شما بوديد كه همواره به قهقرا مى‌رفتيد.
  1. محمدمهدی فولادونددر حالى كه از [پذيرفتن‌] آن تكبّر مى‌ورزيديد و شب هنگام [در محافل خود] بدگويى مى‌كرديد.
  1. محمدمهدی فولادوندآيا در [عظمت‌] اين سخن نينديشيده‌اند، يا چيزى براى آنان آمده كه براى پدران پيشين آنها نيامده است؟
  1. محمدمهدی فولادونديا پيامبر خود را [درست‌] نشناخته و [لذا] به انكار او پرداخته‌اند؟
  1. محمدمهدی فولادونديا مى‌گويند او جنونى دارد؟ [نه،] بلكه [او] حق را براى ايشان آورده و[لى‌] بيشترشان حقيقت را خوش ندارند.
  1. محمدمهدی فولادوندو اگر حق از هوسهاى آنها پيروى مى‌كرد، قطعاً آسمانها و زمين و هر كه در آنهاست تباه مى‌شد. [نه!] بلكه يادنامه‌شان را به آنان داده‌ايم، ولى آنها از [پيروى‌] يادنامه خود رويگردانند.
  1. محمدمهدی فولادونديا از ايشان مزدى مطالبه مى‌كنى؟ و مزد پروردگارت بهتر است، و اوست كه بهترين روزى‌دهندگان است.
  1. محمدمهدی فولادوندو در حقيقت، اين تويى كه جدّاً آنها را به راه راست مى‌خوانى.
  1. محمدمهدی فولادوندو به راستى كسانى كه به آخرت ايمان ندارند، از راه [درست‌] سخت منحرفند.
  1. محمدمهدی فولادوندو اگر ايشان را ببخشاييم، و آنچه از صدمه بر آنان [وارد آمده‌] است برطرف كنيم، در طغيان خود كوردلانه اصرار مى‌ورزند.
  1. محمدمهدی فولادوندو به راستى ايشان را به عذاب گرفتار كرديم و[لى‌] نسبت به پروردگارشان فروتنى نكردند و به زارى درنيامدند.
  1. محمدمهدی فولادوندتا وقتى كه درى از عذاب دردناك بر آنان گشوديم، بناگاه ايشان در آن [حال‌] نوميد شدند.
  1. محمدمهدی فولادوندو اوست آن كس كه براى شما گوش و چشم و دل پديد آورد. چه اندك سپاسگزاريد.
  1. محمدمهدی فولادوندو اوست آن كس كه شما را در زمين پديد آورد، و به سوى اوست كه گرد آورده خواهيد شد.
  1. محمدمهدی فولادوندو اوست آن كس كه زنده مى‌كند و مى‌ميراند، و اختلاف شب و روز از اوست. مگر نمى‌انديشيد؟
  1. محمدمهدی فولادوند[نه،] بلكه آنان [نيز] مثل آنچه پيشينيان گفته بودند، گفتند.
  1. محمدمهدی فولادوندگفتند: «آيا چون بميريم و خاك و استخوان شويم، آيا واقعاً باز ما زنده خواهيم شد؟
  1. محمدمهدی فولادونددرست همين را قبلاً به ما و پدرانمان وعده دادند. اين جز افسانه‌هاى پيشينيان [چيزى‌] نيست.»
  1. محمدمهدی فولادوندبگو: «اگر مى‌دانيد [بگوييد] زمين و هر كه در آن است به چه كسى تعلق دارد؟»
  1. محمدمهدی فولادوندخواهند گفت: «به خدا.» بگو: «آيا عبرت نمى‌گيريد؟»
  1. محمدمهدی فولادوندبگو: «پروردگار آسمانهاى هفتگانه و پروردگار عرش بزرگ كيست؟»
  1. محمدمهدی فولادوندخواهند گفت: «خدا.» بگو: «آيا پرهيزگارى نمى‌كنيد؟»
  1. محمدمهدی فولادوندبگو: «فرمانروايى هر چيزى به دست كيست؟ و اگر مى‌دانيد [كيست آنكه‌] او پناه مى‌دهد و در پناه كسى نمى‌رود؟»
  1. محمدمهدی فولادوندخواهند گفت: «خدا.» بگو: «پس چگونه دستخوش افسون شده‌ايد؟»
  1. محمدمهدی فولادوند[نه!] بلكه حقيقت را بر ايشان آورديم، و قطعاً آنان دروغگويند.
  1. محمدمهدی فولادوندخدا فرزندى اختيار نكرده و با او معبودى [ديگر] نيست، و اگر جز اين بود، قطعاً هر خدايى آنچه را آفريده [بود] باخود مى‌برد، و حتماً بعضى از آنان بر بعضى ديگر تفوّق مى‌جستند. منزه است خدا از آنچه وصف مى‌كنند.
  1. محمدمهدی فولادوندداناى نهان و آشكار، و برتر است از آنچه [با او] شريك مى‌گردانند.
  1. محمدمهدی فولادوندبگو: «پروردگارا، اگر آنچه را كه [از عذاب‌] به آنان وعده داده شده است به من نشان دهى،
  1. محمدمهدی فولادوندپروردگارا، پس مرا در ميان قوم ستمكار قرار مده.»
  1. محمدمهدی فولادوندو به راستى كه ما تواناييم كه آنچه را به آنان وعده داده‌ايم بر تو بنمايانيم.
  1. محمدمهدی فولادوندبدى را به شيوه‌اى نيكو دفع كن. ما به آنچه وصف مى‌كنند داناتريم.
  1. محمدمهدی فولادوندو بگو: «پروردگارا، از وسوسه‌هاى شيطانها به تو پناه مى‌برم.
  1. محمدمهدی فولادوندو پروردگارا، از اينكه [آنها] به پيش من حاضر شوند به تو پناه مى‌برم.»
  1. محمدمهدی فولادوندتا آنگاه كه مرگ يكى از ايشان فرا رسد، مى‌گويد: «پروردگارا، مرا بازگردانيد،
  1. محمدمهدی فولادوندشايد من در آنچه وانهاده‌ام كار نيكى انجام دهم. نه چنين است، اين سخنى است كه او گوينده آن است و پشاپيش آنان برزخى است تا روزى كه برانگيخته خواهند شد.
  1. محمدمهدی فولادوندپس آنگاه كه در صور دميده شود، [ديگر] ميانشان نسبت خويشاوندى وجود ندارد، و از [حال‌] يكديگر نمى‌پرسند.
  1. محمدمهدی فولادوندپس كسانى كه كفه ميزان [اعمال‌] آنان سنگين باشد، ايشان رستگارانند.
  1. محمدمهدی فولادوندو كسانى كه كفه ميزان [اعمال‌]شان سبك باشد، آنان به خويشتن زيان زده [و] هميشه در جهنم مى‌مانند.
  1. محمدمهدی فولادوندآتش چهره آنها را مى‌سوزاند، و آنان در آنجا ترش‌رويند.
  1. محمدمهدی فولادوندآيا آيات من بر شما خوانده نمى‌شد و [همواره‌] آن را مورد تكذيب قرار نمى‌داديد؟
  1. محمدمهدی فولادوندمى‌گويند: «پروردگارا، شقاوت ما بر ما چيره شد و ما مردمى گمراه بوديم.»
  1. محمدمهدی فولادوندپروردگارا، ما را از اينجا بيرون بر، پس اگر باز هم [به بدى‌] برگشتيم، در آن صورت ستمگر خواهيم بود.
  1. محمدمهدی فولادوندمى‌فرمايد: «[برويد] در آن گم شويد و با من سخن مگوييد.»
  1. محمدمهدی فولادونددر حقيقت، دسته‌اى از بندگان من بودند كه مى‌گفتند: «پروردگارا، ايمان آورديم. بر ما ببخشاى و به ما رحم كن [كه‌] تو بهترينِ مهربانى.»
  1. محمدمهدی فولادوندو شما آنان [=مؤمنان‌] را به ريشخند گرفتيد، تا [با اين كار] ياد مرا از خاطرتان بردند و شما بر آنان مى‌خنديديد.
  1. محمدمهدی فولادوندمن [هم‌] امروز به [پاس‌] آنكه صبر كردند، بدانان پاداش دادم. آرى، ايشانند كه رستگارانند.
  1. محمدمهدی فولادوندمى‌فرمايد: «چه مدت به عدد سالها در زمين مانديد؟»
  1. محمدمهدی فولادوندمى‌گويند: «يك روز يا پاره‌اى از يك روز مانديم. از شما گران [خود] بپرس.»
  1. محمدمهدی فولادوندمى‌فرمايد: «جز اندكى درنگ نكرديد، كاش شما مى‌دانستيد.»
  1. محمدمهدی فولادوندآيا پنداشتيد كه شما را بيهوده آفريده‌ايم و اينكه شما به سوى ما بازگردانيده نمى‌شويد؟
  1. محمدمهدی فولادوندپس والاست خدا، فرمانرواى برحق، خدايى جز او نيست. [اوست‌] پروردگار عرش گرانمايه.
  1. محمدمهدی فولادوندو هر كس با خدا معبود ديگرى بخواند، براى آن برهانى نخواهد داشت، و حسابش فقط با پروردگارش مى‌باشد، در حقيقت، كافران رستگار نمى‌شوند.
  1. محمدمهدی فولادوندو بگو: «پروردگارا، ببخشاى و رحمت كن [كه‌] تو بهترين بخشايندگانى.