الواقعة

الواقعة

سوره 56 · مکی · 96 آیه · ترتیب نزول: 46

خط
ترجمه‌ها

روی یک کلمهٔ عربی بزنید تا خوانش، ساختار و ریشهٔ آن باز شود.

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
  1. محمدمهدی فولادوندآن واقعه چون وقوع يابد،
  1. محمدمهدی فولادوند[كه‌] در وقوع آن دروغى نيست:
  1. محمدمهدی فولادوندپست‌كننده [و] بالابرنده است.
  1. محمدمهدی فولادوندچون زمين با تكان [سختى‌] لرزانده شود،
  1. محمدمهدی فولادوندو كوهها [جمله‌] ريزه ريزه شوند،
  1. محمدمهدی فولادوندو غبارى پراكنده گردند،
  1. محمدمهدی فولادوندو شما سه دسته شويد:
  1. محمدمهدی فولادوندياران دست راست، كدامند ياران دست راست؟
  1. محمدمهدی فولادوندو ياران چپ؛ كدامند ياران چپ؟
  1. محمدمهدی فولادوندو سبقت‌گيرندگان مقدمند؛
  1. محمدمهدی فولادوندآنانند همان مقربان [خدا]،
  1. محمدمهدی فولادونددر باغستانهاى پر نعمت.
  1. محمدمهدی فولادوندگروهى از پيشينيان،
  1. محمدمهدی فولادوندو اندكى از متأخران.
  1. محمدمهدی فولادوندبر تختهايى جواهرنشان،
  1. محمدمهدی فولادوندكه روبروى هم بر آنها تكيه داده‌اند.
  1. محمدمهدی فولادوندبر گردشان پسرانى جاودان [به خدمت‌] مى‌گردند،
  1. محمدمهدی فولادوندبا جامها و آبريزها و پياله‌[ها]يى از باده ناب روان.
  1. محمدمهدی فولادوند[كه‌] نه از آن دردسر گيرند و نه بى‌خرد گردند.
  1. محمدمهدی فولادوندو ميوه از هر چه اختيار كنند.
  1. محمدمهدی فولادوندو از گوشت پرنده هر چه بخواهند.
  1. محمدمهدی فولادوندو حوران چشم‌درشت،
  1. محمدمهدی فولادوندمثل لؤلؤ نهان ميان صدف،
  1. محمدمهدی فولادوند[اينها] پاداشى است براى آنچه مى‌كردند.
  1. محمدمهدی فولادونددر آنجا نه بيهوده‌اى مى‌شنوند و نه [سخنى‌] گناه‌آلود.
  1. محمدمهدی فولادوندسخنى جز سلام و درود نيست.
  1. محمدمهدی فولادوندو ياران راست؛ ياران راست كدامند؟
  1. محمدمهدی فولادونددر [زير] درختان كُنار بى‌خار،
  1. محمدمهدی فولادوندو درختهاى موز كه ميوه‌اش خوشه خوشه روى هم چيده است.
  1. محمدمهدی فولادوندو سايه‌اى پايدار.
  1. محمدمهدی فولادوندو آبى ريزان.
  1. محمدمهدی فولادوندو ميوه‌اى فراوان،
  1. محمدمهدی فولادوندنه بريده و نه ممنوع.
  1. محمدمهدی فولادوندو همخوابگانى بالا بلند.
  1. محمدمهدی فولادوندما آنان را پديد آورده‌ايم پديد آوردنى،
  1. محمدمهدی فولادوندو ايشان را دوشيزه گردانيده‌ايم،
  1. محمدمهدی فولادوندشوى دوست همسال،
  1. محمدمهدی فولادوندبراى ياران راست.
  1. محمدمهدی فولادوندكه گروهى از پيشينيانند،
  1. محمدمهدی فولادوندو گروهى از متأخران.
  1. محمدمهدی فولادوندو ياران چپ؛ كدامند ياران چپ؟
  1. محمدمهدی فولادونددر [ميان‌] باد گرم و آب داغ.
  1. محمدمهدی فولادوندو سايه‌اى از دود تار.
  1. محمدمهدی فولادوندنه خنك و نه خوش.
  1. محمدمهدی فولادونداينان بودند كه پيش از اين ناز پروردگان بودند.
  1. محمدمهدی فولادوندو بر گناه بزرگ پافشارى مى‌كردند.
  1. محمدمهدی فولادوندو مى‌گفتند: «آيا چون مرديم و خاك واستخوان شديم، واقعاً [باز] زنده مى‌گرديم؟
  1. محمدمهدی فولادونديا پدران گذشته ما [نيز]؟»
  1. محمدمهدی فولادوندبگو: «در حقيقت، اولين و آخرين،
  1. محمدمهدی فولادوندقطعاً همه در موعد روزى معلوم گرد آورده شوند.»
  1. محمدمهدی فولادوندآنگاه شما اى گمراهان دروغپرداز،
  1. محمدمهدی فولادوندقطعاً از درختى كه از زقّوم است خواهيد خورد.
  1. محمدمهدی فولادوندو از آن شكمهايتان را خواهيد آكند.
  1. محمدمهدی فولادوندو روى آن از آب جوش مى‌نوشيد؛
  1. محمدمهدی فولادوند[مانند] نوشيدن اشتران تشنه.
  1. محمدمهدی فولادونداين است پذيرايى آنان در روز جزا.
  1. محمدمهدی فولادوندماييم كه شما را آفريده‌ايم، پس چرا تصديق نمى‌كنيد؟
  1. محمدمهدی فولادوندآيا آنچه را [كه به صورت نطفه‌] فرو مى‌ريزيد ديده‌ايد؟
  1. محمدمهدی فولادوندآيا شما آن را خلق مى‌كنيد يا ما آفريننده‌ايم؟
  1. محمدمهدی فولادوندماييم كه ميان شما مرگ را مقدر كرده‌ايم و بر ما سبقت نتوانيد جست؛
  1. محمدمهدی فولادوند[و مى‌توانيم‌] امثال شما را به جاى شما قرار دهيم و شما را [به صورت‌] آنچه نمى‌دانيد پديدار گردانيم.
  1. محمدمهدی فولادوندو قطعاً پديدار شدن نخستين خود را شناختيد؛ پس چرا سر عبرت گرفتن نداريد؟
  1. محمدمهدی فولادوندآيا آنچه را كشت مى‌كنيد، ملاحظه كرده‌ايد؟
  1. محمدمهدی فولادوندآيا شما آن را [بى‌يارى ما] زراعت مى‌كنيد، يا ماييم كه زراعت مى‌كنيم؟
  1. محمدمهدی فولادونداگر بخواهيم قطعاً خاشاكش مى‌گردانيم، پس در افسوس [و تعجب‌] مى‌افتيد.
  1. محمدمهدی فولادوند[و مى‌گوييد:] «واقعاً ما زيان زده‌ايم،
  1. محمدمهدی فولادوندبلكه ما محروم شدگانيم.»
  1. محمدمهدی فولادوندآيا آبى را كه مى‌نوشيد ديده‌ايد؟
  1. محمدمهدی فولادوندآيا شما آن را از [دل‌] ابر سپيد فرود آورده‌ايد، يا ما فرودآورنده‌ايم؟
  1. محمدمهدی فولادونداگر بخواهيم آن را تلخ مى‌گردانيم، پس چرا سپاس نمى‌داريد؟
  1. محمدمهدی فولادوندآيا آن آتشى را كه برمى‌افروزيد ملاحظه كرده‌ايد؟
  1. محمدمهدی فولادوندآيا شما [چوب‌] درخت آن را پديدار كرده‌ايد، يا ما پديدآورنده‌ايم؟
  1. محمدمهدی فولادوندما آن را [مايه‌] عبرت و [وسيله‌] استفاده براى بيابانگردان قرار داده‌ايم.
  1. محمدمهدی فولادوندپس به نام پروردگار بزرگت تسبيح گوى.
  1. محمدمهدی فولادوندنه [چنين است كه مى‌پنداريد]، سوگند به جايگاه‌هاى [ويژه و فواصل معيّن‌] ستارگان.
  1. محمدمهدی فولادونداگر بدانيد، آن سوگندى سخت بزرگ است!
  1. محمدمهدی فولادوندكه اين [پيام‌] قطعاً قرآنى است ارجمند،
  1. محمدمهدی فولادونددر كتابى نهفته،
  1. محمدمهدی فولادوندكه جز پاك‌شدگان بر آن دست ندارند،
  1. محمدمهدی فولادوندوحيى است از جانب پروردگار جهانيان.
  1. محمدمهدی فولادوندآيا شما اين سخن را سبك [و سست‌] مى‌گيريد؟
  1. محمدمهدی فولادوندو تنها نصيب خود را در تكذيب [آن‌] قرار مى‌دهيد؟
  1. محمدمهدی فولادوندپس چرا آنگاه كه [جان شما] به گلو مى‌رسد،
  1. محمدمهدی فولادوندو در آن هنگام خود نظاره گريد -
  1. محمدمهدی فولادوندو ما به آن [محتضر] از شما نزديكتريم ولى نمى‌بينيد-
  1. محمدمهدی فولادوندپس چرا، اگر شما بى‌جزا مى‌مانيد [و حساب و كتابى در كار نيست‌]،
  1. محمدمهدی فولادونداگر راست مى‌گوييد، [روح‌] را برنمى‌گردانيد؟
  1. محمدمهدی فولادوندو اما اگر [او] از مقربان باشد،
  1. محمدمهدی فولادوند[در] آسايش و راحت و بهشت پر نعمت [خواهد بود].
  1. محمدمهدی فولادوندو اما اگر از ياران راست باشد،
  1. محمدمهدی فولادونداز ياران راست بر تو سلام باد.
  1. محمدمهدی فولادوندو اما اگر از دروغزنان گمراه است،
  1. محمدمهدی فولادوندپس با آبى جوشان پذيرايى خواهد شد،
  1. محمدمهدی فولادوندو [فرجامش‌] درافتادن به جهنم است.
  1. محمدمهدی فولادونداين است همان حقيقت راست [و] يقين.
  1. محمدمهدی فولادوندپس به نام پروردگار بزرگ خود تسبيح گوى.