المدثر

المدثر

سوره 74 · مکی · 56 آیه · ترتیب نزول: 4

خط
ترجمه‌ها

روی یک کلمهٔ عربی بزنید تا خوانش، ساختار و ریشهٔ آن باز شود.

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
  1. محمدمهدی فولادونداى كشيده رداى شب بر سر،
  1. محمدمهدی فولادوندبرخيز و بترسان.
  1. محمدمهدی فولادوندو پروردگار خود را بزرگ دار.
  1. محمدمهدی فولادوندو لباس خويشتن را پاك كن.
  1. محمدمهدی فولادوندو از پليدى دور شو.
  1. محمدمهدی فولادوندو منّت مگذار و فزونى مطلب.
  1. محمدمهدی فولادوندو براى پروردگارت شكيبايى كن.
  1. محمدمهدی فولادوندپس چون در صور دميده شود،
  1. محمدمهدی فولادوندآن روز [چه‌] روز ناگوارى است!
  1. محمدمهدی فولادوندبر كافران آسان نيست.
  1. محمدمهدی فولادوندمرا با آنكه [او را] تنها آفريدم واگذار.
  1. محمدمهدی فولادوندو دارايى بسيار به او بخشيدم،
  1. محمدمهدی فولادوندو پسرانى آماده [به خدمت، دادم‌]،
  1. محمدمهدی فولادوندو برايش [عيش خوش‌] آماده كردم.
  1. محمدمهدی فولادوندباز [هم‌] طمع دارد كه بيفزايم.
  1. محمدمهدی فولادوندولى نه، زيرا او دشمن آيات ما بود.
  1. محمدمهدی فولادوندبه زودى او را به بالارفتن از گردنه [عذاب‌] وادار مى‌كنم.
  1. محمدمهدی فولادوندآرى، [آن دشمن حق‌] انديشيد و سنجيد.
  1. محمدمهدی فولادوندكشته بادا، چگونه [او] سنجيد؟
  1. محمدمهدی فولادوند[آرى،] كشته بادا، چگونه [او] سنجيد.
  1. محمدمهدی فولادوندآنگاه نظر انداخت.
  1. محمدمهدی فولادوندسپس رو ترش نمود و چهره در هم كشيد.
  1. محمدمهدی فولادوندآنگاه پشت گردانيد و تكبّر ورزيد،
  1. محمدمهدی فولادوندو گفت: «اين [قرآن‌] جز سحرى كه [به برخى‌] آموخته‌اند نيست.
  1. محمدمهدی فولادونداين غير از سخن بشر نيست.»
  1. محمدمهدی فولادوندزودا كه او را به سَقَر در آورم.
  1. محمدمهدی فولادوندو تو چه دانى كه آن سَقَر چيست؟
  1. محمدمهدی فولادوندنه باقى مى‌گذارد و نه رها مى‌كند.
  1. محمدمهدی فولادوندپوستها را سياه مى‌گرداند.
  1. محمدمهدی فولادوند[و] بر آن [دوزخ‌]، نوزده [نگهبان‌] است.
  1. محمدمهدی فولادوندو ما موكّلان آتش را جز فرشتگان نگردانيديم، و شماره آنها را جز آزمايشى براى كسانى كه كافر شده‌اند قرار نداديم، تا آنان كه اهل كتابند يقين به هم رسانند، و ايمان كسانى كه ايمان آورده‌اند افزون گردد، و آنان كه كتاب به ايشان داده شده و [نيز] مؤمنان به شك نيفتند، و تا كسانى كه در دلهايشان بيمارى است و كافران بگويند: «خدا از اين وصف‌كردن، چه چيزى را اراده كرده است؟» اين گونه، خدا هر كه را بخواهد بيراه مى‌گذارد و هر كه را بخواهد هدايت مى كند، و [شماره‌] سپاهيان پروردگارت را جز او نمى‌داند، و اين [آيات‌] جز تذكارى براى بشر نيست.
  1. محمدمهدی فولادوندنه چنين است [كه مى‌پندارند!] سوگند به ماه،
  1. محمدمهدی فولادوندو سوگند به شامگاه چون پشت كند،
  1. محمدمهدی فولادوندو سوگند به بامداد چون آشكار شود،
  1. محمدمهدی فولادوندكه آيات [قرآن‌] از پديده‌هاى بزرگ است.
  1. محمدمهدی فولادوندبشر را هشداردهنده است.
  1. محمدمهدی فولادوندهر كه از شما را كه بخواهد پيشى جويد يا بازايستد.
  1. محمدمهدی فولادوندهر كسى در گرو دستاورد خويش است،
  1. محمدمهدی فولادوندبجز ياران دست راست:
  1. محمدمهدی فولادونددر ميان باغها. از يكديگر مى‌پرسند،
  1. محمدمهدی فولادونددرباره مجرمان:
  1. محمدمهدی فولادوند«چه چيز شما را در آتش [سَقَر] درآورد؟»
  1. محمدمهدی فولادوندگويند: «از نمازگزاران نبوديم،
  1. محمدمهدی فولادوندو بينوايان را غذا نمى‌داديم،
  1. محمدمهدی فولادوندبا هرزه‌درايان هرزه‌درايى مى‌كرديم،
  1. محمدمهدی فولادوندو روز جزا را دروغ مى‌شمرديم،
  1. محمدمهدی فولادوندتا مرگ ما در رسيد.»
  1. محمدمهدی فولادونداز اين رو شفاعت شفاعت‌كنندگان به حال آنها سودى نمى‌بخشد.
  1. محمدمهدی فولادوندچرا آنها از تذكر روى گردانند؟!
  1. محمدمهدی فولادوندگويى گورخرانى رميده‌اند،
  1. محمدمهدی فولادوندكه از (مقابل) شيرى فرار كرده‌اند!
  1. محمدمهدی فولادوندبلكه هر كدام از آنها انتظار دارد نامه جداگانه‌اى (از سوى خدا) براى او فرستاده شود!
  1. محمدمهدی فولادوندچنين نيست كه آنان مى‌گويند، بلكه آنها از آخرت نمى‌ترسند!
  1. محمدمهدی فولادوندچنين نيست كه آنها مى‌گويند، آن (قرآن) يك تذكر و يادآورى است!
  1. محمدمهدی فولادوندهر كس بخواهد از آن پند مى‌گيرد؛
  1. محمدمهدی فولادوندو هيچ كس پند نمى‌گيرد مگر اينكه خدا بخواهد؛ او اهل تقوا و اهل آمرزش است!