مريم

مريم

سوره 19 · مکی · 98 آیه · ترتیب نزول: 44

خط
ترجمه‌ها

روی یک کلمهٔ عربی بزنید تا خوانش، ساختار و ریشهٔ آن باز شود.

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
  1. محمدمهدی فولادوندكاف، ها، يا، عين، صاد.
  1. محمدمهدی فولادوند[اين‌] يادى از رحمت پروردگار تو [در باره‌] بنده‌اش زكرياست.
  1. محمدمهدی فولادوندآنگاه كه [زكريا] پروردگارش را آهسته ندا كرد.
  1. محمدمهدی فولادوندگفت: «پروردگارا، من استخوانم سست گرديده و [موى‌] سرم از پيرى سپيد گشته، و -اى پروردگار من- هرگز در دعاى تو نااميد نبوده‌ام.»
  1. محمدمهدی فولادوندو من پس از خويشتن از بستگانم بيمناكم و زنم نازاست، پس از جانب خود ولىّ [و جانشينى‌] به من ببخش،
  1. محمدمهدی فولادوندكه از من ارث برد و از خاندان يعقوب [نيز] ارث برد، و او را -اى پروردگار من- پسنديده گردان.
  1. محمدمهدی فولادونداى زكريا، ما تو را به پسرى -كه نامش يحيى است- مژده مى‌دهيم، كه قبلاً همنامى براى او قرار نداده‌ايم.
  1. محمدمهدی فولادوندگفت: «پروردگارا، چگونه مرا پسرى خواهد بود و حال آنكه زنم نازاست و من از سالخوردگى ناتوان شده‌ام؟»
  1. محمدمهدی فولادوند[فرشته‌] گفت: «[فرمان‌] چنين است. پروردگار تو گفته كه اين [كار] بر من آسان است، و تو را در حالى كه چيزى نبودى قبلاً آفريده‌ام.»
  1. محمدمهدی فولادوندگفت: «پروردگارا، نشانه‌اى براى من قرار ده» فرمود: «نشانه تو اين است كه سه شبانه [روز] با اينكه سالمى با مردم سخن نمى‌گويى.»
  1. محمدمهدی فولادوندپس، از محراب بر قوم خويش درآمد و ايشان را آگاه گردانيد كه روز و شب به نيايش بپردازيد.
  1. محمدمهدی فولادونداى يحيى، كتاب [خدا] را به جد و جهد بگير، و از كودكى به او نبوّت داديم.
  1. محمدمهدی فولادوندو [نيز] از جانب خود، مهربانى و پاكى [به او داديم‌] و تقواپيشه بود.
  1. محمدمهدی فولادوندو با پدر و مادر خود نيك‌رفتار بود و زورگويى نافرمان نبود.
  1. محمدمهدی فولادوندو درود بر او، روزى كه زاده شد و روزى كه مى‌ميرد و روزى كه زنده برانگيخته مى‌شود.
  1. محمدمهدی فولادوندو در اين كتاب از مريم ياد كن، آنگاه كه از كسان خود، در مكانى شرقى به كنارى شتافت.
  1. محمدمهدی فولادوندو در برابر آنان پرده‌اى بر خود گرفت. پس روح خود را به سوى او فرستاديم تا به [شكل‌] بشرى خوش‌اندام بر او نمايان شد.
  1. محمدمهدی فولادوند[مريم‌] گفت: «اگر پرهيزگارى، من از تو به خداى رحمان پناه مى‌برم.»
  1. محمدمهدی فولادوندگفت: «من فقط فرستاده پروردگار توام، براى اينكه به تو پسرى پاكيزه ببخشم.»
  1. محمدمهدی فولادوندگفت: «چگونه مرا پسرى باشد با آنكه دست بشرى به من نرسيده و بدكار نبوده‌ام؟»
  1. محمدمهدی فولادوندگفت: « [فرمان‌] چنين است، پروردگار تو گفته كه آن بر من آسان است، و تا او را نشانه‌اى براى مردم و رحمتى از جانب خويش قرار دهيم، و [اين‌] دستورى قطعى بود.»
  1. محمدمهدی فولادوندپس [مريم‌] به او [=عيسى‌] آبستن شد و با او به مكان دورافتاده‌اى پناه جست.
  1. محمدمهدی فولادوندتا درد زايمان، او را به سوى تنه درخت خرمايى كشانيد. گفت: «اى كاش، پيش از اين مرده بودم و يكسر فراموش‌شده بودم.»
  1. محمدمهدی فولادوندپس، از زيرِ [پاى‌] او [فرشته‌] وى را ندا داد كه: غم مدار، پروردگارت زير [پاى‌] تو چشمه آبى پديد آورده است.
  1. محمدمهدی فولادوندو تنه درخت خرما را به طرف خود [بگير و] بتكان، بر تو خرماى تازه مى‌ريزد.
  1. محمدمهدی فولادوندو بخور و بنوش و ديده روشن دار. پس اگر كسى از آدميان را ديدى، بگوى: «من براى [خداى‌] رحمان روزه نذر كرده‌ام، و امروز مطلقاً با انسانى سخن نخواهم گفت.»
  1. محمدمهدی فولادوندپس [مريم‌] در حالى كه او را در آغوش گرفته بود به نزد قومش آورد. گفتند: «اى مريم، به راستى كار بسيار ناپسندى مرتكب شده‌اى.»
  1. محمدمهدی فولادونداى خواهر هارون، پدرت مرد بدى نبود و مادرت [نيز] بدكاره نبود.
  1. محمدمهدی فولادوند[مريم‌] به سوى [عيسى‌] اشاره كرد. گفتند: «چگونه با كسى كه در گهواره [و] كودك است سخن بگوييم؟»
  1. محمدمهدی فولادوند[كودك‌] گفت: «منم بنده خدا، به من كتاب داده و مرا پيامبر قرار داده است،
  1. محمدمهدی فولادوندو هر جا كه باشم مرا با بركت ساخته، و تا زنده‌ام به نماز و زكات سفارش كرده است،
  1. محمدمهدی فولادوندو مرا نسبت به مادرم نيكوكار كرده و زورگو و نافرمانم نگردانيده است،
  1. محمدمهدی فولادوندو درود بر من، روزى كه زاده شدم و روزى كه مى‌ميرم و روزى كه زنده برانگيخته مى‌شوم.»
  1. محمدمهدی فولادونداين است [ماجراى‌] عيسى پسر مريم، [همان‌] گفتار درستى كه در آن شك مى‌كنند.
  1. محمدمهدی فولادوندخدا را نسزد كه فرزندى برگيرد. منزّه است او؛ چون كارى را اراده كند، همين قدر به آن مى‌گويد: «موجود شو»، پس بى‌درنگ موجود مى‌شود.
  1. محمدمهدی فولادوندو در حقيقت، خداست كه پروردگار من و پروردگار شماست، پس او را بپرستيد. اين است راه راست.
  1. محمدمهدی فولادونداما دسته‌ها[ى گوناگون‌] از ميان آنها به اختلاف پرداختند، پس واى بر كسانى كه كافر شدند از مشاهده روزى دهشتناك.
  1. محمدمهدی فولادوندچه شنوا و بينايند روزى كه به سوى ما مى‌آيند، ولى ستمگران امروز در گمراهى آشكارند.
  1. محمدمهدی فولادوندو آنان را از روز حسرت بيم ده، آنگاه كه داورى انجام گيرد، و حال آنكه آنها [اكنون‌] در غفلتند و سر ايمان آوردن ندارند.
  1. محمدمهدی فولادوندماييم كه زمين را با هر كه در آن است، به ميراث مى‌بريم و [همه‌] به سوى ما بازگردانيده مى‌شوند.
  1. محمدمهدی فولادوندو در اين كتاب به ياد ابراهيم پرداز، زيرا او پيامبرى بسيار راستگوى بود.
  1. محمدمهدی فولادوندچون به پدرش گفت: «پدر جان، چرا چيزى را كه نمى‌شنود و نمى‌بيند و از تو چيزى را دور نمى‌كند مى‌پرستى؟
  1. محمدمهدی فولادونداى پدر، به راستى مرا از دانش [وحى، حقايقى به دست‌] آمده كه تو را نيامده است. پس، از من پيروى كن تا تو را به راهى راست هدايت نمايم،
  1. محمدمهدی فولادوندپدر جان، شيطان را مپرست، كه شيطان [خداى‌] رحمان را عصيانگر است،
  1. محمدمهدی فولادوندپدر جان، من مى‌ترسم از جانب [خداى‌] رحمان عذابى به تو رسد و تو يار شيطان باشى.»
  1. محمدمهدی فولادوندگفت: «اى ابراهيم، آيا تو از خدايان من متنفّرى؟ اگر باز نايستى تو را سنگسار خواهم كرد، و [برو] براى مدّتى طولانى از من دور شو.»
  1. محمدمهدی فولادوند[ابراهيم‌] گفت: «درود بر تو باد، به زودى از پروردگارم براى تو آمرزش مى‌خواهم، زيرا او همواره نسبت به من پر مهر بوده است،
  1. محمدمهدی فولادوندو از شما و [از] آنچه غير از خدا مى‌خوانيد كناره مى‌گيرم و پروردگارم را مى‌خوانم. اميدوارم كه در خواندن پروردگارم نااميد نباشم.»
  1. محمدمهدی فولادوندو چون از آنها و [از] آنچه به جاى خدا مى‌پرستيدند كناره گرفت، اسحاق و يعقوب را به او عطا كرديم و همه را پيامبر گردانيديم.
  1. محمدمهدی فولادوندو از رحمت خويش به آنان ارزانى داشتيم، و ذكر خيرِ بلندى برايشان قرار داديم.
  1. محمدمهدی فولادوندو در اين كتاب از موسى ياد كن، زيرا كه او پاكدل و فرستاده‌اى پيامبر بود.
  1. محمدمهدی فولادوندو از جانب راست طور، او را ندا داديم، و در حالى كه با وى راز گفتيم او را به خود نزديك ساختيم.
  1. محمدمهدی فولادوندو به رحمت خويش برادرش هارون پيامبر را به او بخشيديم.
  1. محمدمهدی فولادوندو در اين كتاب از اسماعيل ياد كن، زيرا كه او درست‌وعده و فرستاده‌اى پيامبر بود.
  1. محمدمهدی فولادوندو خاندان خود را به نماز و زكات فرمان مى‌داد و همواره نزد پروردگارش پسنديده‌[رفتار] بود.
  1. محمدمهدی فولادوندو در اين كتاب از ادريس ياد كن كه او راستگويى پيامبر بود.
  1. محمدمهدی فولادوندو [ما] او را به مقامى بلند ارتقا داديم.
  1. محمدمهدی فولادوندآنان كسانى از پيامبران بودند كه خداوند بر ايشان نعمت ارزانى داشت: از فرزندان آدم بودند و از كسانى كه همراه نوح [بر كشتى‌] سوار كرديم؛ و از فرزندان ابراهيم و اسرائيل و از كسانى كه [آنان را] هدايت نموديم و برگزيديم؛ [و] هر گاه آيات [خداى‌] رحمان بر ايشان خوانده مى‌شد، سجده‌كنان و گريان به خاك مى‌افتادند.
  1. محمدمهدی فولادوندآنگاه، پس از آنان جانشينانى به جاى ماندند كه نماز را تباه ساخته و از هوسها پيروى كردند، و به زودى [سزاى‌] گمراهى [خود] را خواهند ديد.
  1. محمدمهدی فولادوندمگر آنان كه توبه كرده و ايمان آورده و كار شايسته انجام دادند، كه آنان به بهشت درمى‌آيند و ستمى بر ايشان نخواهد رفت.
  1. محمدمهدی فولادوندباغهاى جاودانى كه [خداى‌] رحمان به بندگانش در جهان ناپيدا وعده داده است. در حقيقت، وعده او انجام‌شدنى است.
  1. محمدمهدی فولادونددر آنجا سخن بيهوده‌اى نمى‌شنوند، جز درود. و روزى‌شان صبح و شام در آنجا [آماده‌] است.
  1. محمدمهدی فولادونداين همان بهشتى است كه به هر يك از بندگان ما كه پرهيزگار باشند به ميراث مى‌دهيم.
  1. محمدمهدی فولادوندو [ما فرشتگان‌] جز به فرمان پروردگارت نازل نمى‌شويم. آنچه پيش روى ما و آنچه پشت سر ما و آنچه ميان اين دو است، [همه‌] به او اختصاص دارد، و پروردگارت هرگز فراموشكار نبوده است.
  1. محمدمهدی فولادوندپروردگار آسمانها و زمين و آنچه ميان آن دو است. پس او را بپرست و در پرستش او شكيبا باش. آيا براى او همنامى مى‌شناسى؟
  1. محمدمهدی فولادوندو انسان مى‌گويد: «آيا وقتى بميرم، راستى زنده [از قبر] بيرون آورده مى‌شوم؟»
  1. محمدمهدی فولادوندآيا انسان به ياد نمى‌آورد كه ما او را قبلاً آفريده‌ايم و حال آنكه چيزى نبوده است؟
  1. محمدمهدی فولادوندپس، به پروردگارت سوگند كه آنها را با شياطين محشور خواهيم ساخت، سپس در حالى كه به زانو درآمده‌اند، آنان را گرداگرد دوزخ حاضر خواهيم كرد.
  1. محمدمهدی فولادوندآنگاه از هر دسته‌اى، كسانى از آنان را كه بر [خداى‌] رحمان سركش‌تر بوده‌اند، بيرون خواهيم كشيد.
  1. محمدمهدی فولادوندپس از آن، به كسانى كه براى درآمدن به [جهنّم‌] سزاوارترند خود داناتريم.
  1. محمدمهدی فولادوندو هيچ كس از شما نيست مگر [اينكه‌] در آن وارد مى‌گردد. اين [امر] همواره بر پروردگارت حكمى قطعى است.
  1. محمدمهدی فولادوندآنگاه كسانى را كه پرهيزگار بوده‌اند مى‌رهانيم، و ستمگران را به زانو درافتاده در [دوزخ‌] رها مى‌كنيم.
  1. محمدمهدی فولادوندو چون آيات روشن ما بر آنان خوانده شود، كسانى كه كفر ورزيده‌اند به آنان كه ايمان آورده‌اند مى‌گويند: «كدام يك از [ما] دو گروه جايگاهش بهتر و محفلش آراسته‌تر است؟»
  1. محمدمهدی فولادوندو چه بسيار نسلها را پيش از آنان نابود كرديم، كه اثاثى بهتر و ظاهرى فريباتر داشتند.
  1. محمدمهدی فولادوندبگو: «هر كه در گمراهى است [خداى‌] رحمان به او تا زمانى مهلت مى‌دهد، تا وقتى آنچه به آنان وعده داده مى‌شود: يا عذاب، يا روز رستاخيز را ببينند؛ پس به زودى خواهند دانست جايگاه چه كسى بدتر و سپاهش ناتوان‌تر است.»
  1. محمدمهدی فولادوندو خداوند كسانى را كه هدايت يافته‌اند بر هدايتشان مى‌افزايد، و نيكيهاى ماندگار، نزد پروردگارت از حيث پاداش بهتر و خوش‌فرجام‌تر است.
  1. محمدمهدی فولادوندآيا ديدى آن كسى را كه به آيات ما كفر ورزيد و گفت: «قطعاً به من مال و فرزند [بسيار] داده خواهد شد»؟
  1. محمدمهدی فولادوندآيا بر غيب آگاه شده يا از [خداى‌] رحمان عهدى گرفته است؟
  1. محمدمهدی فولادوندنه چنين است. به زودى آنچه را مى‌گويد، مى‌نويسيم و عذاب را براى او خواهيم افزود.
  1. محمدمهدی فولادوندو آنچه را مى‌گويد، از او به ارث مى‌بريم و تنها به سوى ما خواهد آمد.
  1. محمدمهدی فولادوندو به جاى خدا، معبودانى اختيار كردند تا براى آنان [مايه‌] عزّت باشد.
  1. محمدمهدی فولادوندنه چنين است. به زودى [آن معبودان‌] عبادت ايشان را انكار مى‌كنند و دشمن آنان مى‌گردند.
  1. محمدمهدی فولادوندآيا ندانستى كه ما شيطانها را بر كافران گماشته‌ايم، تا آنان را [به گناهان‌] تحريك كنند؟
  1. محمدمهدی فولادوندپس بر ضد آنان شتاب مكن، كه ما [روزها] را براى آنها شماره مى‌كنيم.
  1. محمدمهدی فولادوند[ياد كن‌] روزى را كه پرهيزگاران را به سوى [خداى‌] رحمان گروه گروه محشور مى‌كنيم.
  1. محمدمهدی فولادوندو مجرمان را با حال تشنگى به سوى دوزخ مى‌رانيم.
  1. محمدمهدی فولادوند[آنان‌] اختيار شفاعت را ندارند، جز آن كس كه از جانب [خداى‌] رحمان پيمانى گرفته است.
  1. محمدمهدی فولادوندو گفتند: «[خداى‌] رحمان فرزندى اختيار كرده است.»
  1. محمدمهدی فولادوندواقعاً چيز زشتى را [بر زبان‌] آورديد.
  1. محمدمهدی فولادوندچيزى نمانده است كه آسمانها از اين [سخن‌] بشكافند و زمين چاك خورد و كوهها به شدت فرو ريزند.
  1. محمدمهدی فولادونداز اينكه براى [خداى‌] رحمان فرزندى قايل شدند.
  1. محمدمهدی فولادوند[خداى‌] رحمان را نسزد كه فرزندى اختيار كند.
  1. محمدمهدی فولادوندهر كه در آسمانها و زمين است جز بنده‌وار به سوى [خداى‌] رحمان نمى‌آيد.
  1. محمدمهدی فولادوندو يقيناً آنها را به حساب آورده و به دقت شماره كرده است.
  1. محمدمهدی فولادوندو روز قيامت همه آنها تنها، به سوى او خواهند آمد.
  1. محمدمهدی فولادوندكسانى كه ايمان آورده و كارهاى شايسته كرده‌اند، به زودى [خداى‌] رحمان براى آنان محبتى [در دلها] قرار مى‌دهد.
  1. محمدمهدی فولادونددر حقيقت، ما اين [قرآن‌] را بر زبان تو آسان ساختيم تا پرهيزگاران را بدان نويد، و مردم ستيزه‌جو را بدان بيم دهى.
  1. محمدمهدی فولادوندو چه بسيار نسلها كه پيش از آنان هلاك كرديم. آيا كسى از آنان را مى‌يابى يا صدايى از ايشان مى‌شنوى؟