طه

طه

سوره 20 · مکی · 135 آیه · ترتیب نزول: 45

خط
ترجمه‌ها

روی یک کلمهٔ عربی بزنید تا خوانش، ساختار و ریشهٔ آن باز شود.

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
  1. محمدمهدی فولادوندطه.
  1. محمدمهدی فولادوندقرآن را بر تو نازل نكرديم تا به رنج افتى،
  1. محمدمهدی فولادوندجز اينكه براى هر كه مى‌ترسد، پندى باشد.
  1. محمدمهدی فولادوند[كتابى است‌] نازل شده از جانب كسى كه زمين و آسمانهاى بلند را آفريده است.
  1. محمدمهدی فولادوندخداى رحمان كه بر عرش استيلا يافته است.
  1. محمدمهدی فولادوندآنچه در آسمانها و آنچه در زمين و آنچه ميان آن دو و آنچه زير خاك است از آنِ اوست.
  1. محمدمهدی فولادوندو اگر سخن به آواز گويى، او نهان و نهان‌تر را مى‌داند.
  1. محمدمهدی فولادوندخدايى كه جز او معبودى نيست [و] نامهاى نيكو به او اختصاص دارد.
  1. محمدمهدی فولادوندو آيا خبر موسى به تو رسيد؟
  1. محمدمهدی فولادوندهنگامى كه آتشى ديد، پس به خانواده خود گفت: «درنگ كنيد، زيرا من آتشى ديدم، اميد كه پاره‌اى از آن براى شما بياورم يا در پرتو آتش راه [خود را باز] يابم.
  1. محمدمهدی فولادوندپس چون بدان رسيد، ندا داده شد كه: «اى موسى،
  1. محمدمهدی فولادونداين منم پروردگار تو، پاى‌پوش خويش بيرون آور كه تو در وادى مقدس «طُوى‌» هستى.
  1. محمدمهدی فولادوندو من تو را برگزيده‌ام، پس بدانچه وحى مى‌شود گوش فرا ده.
  1. محمدمهدی فولادوندمنم، من، خدايى كه جز من خدايى نيست، پس مرا پرستش كن و به ياد من نماز برپا دار.
  1. محمدمهدی فولادونددر حقيقت، قيامت فرارسنده است. مى‌خواهم آن را پوشيده دارم، تا هر كسى به [موجب‌] آنچه مى‌كوشد جزا يابد.
  1. محمدمهدی فولادوندپس هرگز نبايد كسى كه به آن ايمان ندارد و از هوس خويش پيروى كرده است، تو را از [ايمان به‌] آن باز دارد، كه هلاك خواهى شد.
  1. محمدمهدی فولادوندو اى موسى، در دست راست تو چيست؟»
  1. محمدمهدی فولادوندگفت: «اين عصاى من است، بر آن تكيه مى‌دهم و با آن براى گوسفندانم برگ مى تكانم، و كارهاى ديگرى هم براى من از آن برمى‌آيد.»
  1. محمدمهدی فولادوندفرمود: «اى موسى، آن را بينداز.»
  1. محمدمهدی فولادوندپس آن را انداخت و ناگاه مارى شد كه به سرعت مى‌خزيد.
  1. محمدمهدی فولادوندفرمود: «آن را بگير و مترس، به زودى آن را به حال نخستينش بازخواهيم گردانيد،
  1. محمدمهدی فولادوندو دست خود را به پهلويت ببر، سپيد بى‌گزند برمى‌آيد، [اين‌] معجزه‌اى ديگر است،
  1. محمدمهدی فولادوندتا به تو معجزات بزرگ خود را بنمايانيم.
  1. محمدمهدی فولادوندبه سوى فرعون برو كه او به سركشى برخاسته است.
  1. محمدمهدی فولادوندگفت: «پروردگارا، سينه‌ام را گشاده گردان،
  1. محمدمهدی فولادوندو كارم را براى من آسان ساز،
  1. محمدمهدی فولادوندو از زبانم گره بگشاى،
  1. محمدمهدی فولادوند[تا] سخنم را بفهمند،
  1. محمدمهدی فولادوندو براى من دستيارى از كسانم قرار ده،
  1. محمدمهدی فولادوندهارون برادرم را،
  1. محمدمهدی فولادوندپشتم را به او استوار كن،
  1. محمدمهدی فولادوندو او را شريك كارم گردان،
  1. محمدمهدی فولادوندتا تو را فراوان تسبيح گوييم،
  1. محمدمهدی فولادوندو بسيار به ياد تو باشيم،
  1. محمدمهدی فولادوندزيرا تو همواره به [حال‌] ما بينايى.»
  1. محمدمهدی فولادوندفرمود: «اى موسى، خواسته‌ات به تو داده شد.»
  1. محمدمهدی فولادوندو به راستى، بار ديگر [هم‌] بر تو منت نهاديم،
  1. محمدمهدی فولادوندهنگامى كه به مادرت آنچه را كه [بايد] وحى مى‌شد وحى كرديم:
  1. محمدمهدی فولادوندكه او را در صندوقچه‌اى بگذار، سپس در دريايش افكن تا دريا [=رود نيل‌] او را به كرانه اندازد [و] دشمن من و دشمن وى، او را برگيرد. و مِهرى از خودم بر تو افكندم تا زير نظر من پرورش يابى.
  1. محمدمهدی فولادوندآنگاه كه خواهر تو مى‌رفت و مى‌گفت: آيا شما را بر كسى كه عهده‌دار او گردد دلالت كنم؟ پس تو را به سوى مادرت بازگردانيديم تا ديده‌اش روشن شود و غم نخورد، و [سپس‌] شخصى را كُشتى و [ما] تو را از اندوه رهانيديم، و تو را بارها آزموديم، و سالى چند در ميان اهل «مدين» ماندى، سپس اى موسى در زمان مقدر [و مقتضى‌] آمدى.
  1. محمدمهدی فولادوندو تو را براى خود پروردم.
  1. محمدمهدی فولادوندتو و برادرت معجزه‌هاى مرا [براى مردم‌] ببريد و در يادكردن من سستى مكنيد.
  1. محمدمهدی فولادوندبه سوى فرعون برويد كه او به سركشى برخاسته،
  1. محمدمهدی فولادوندو با او سخنى نرم گوييد، شايد كه پند پذيرد يا بترسد.
  1. محمدمهدی فولادوندآن دو گفتند: «پروردگارا، ما مى‌ترسيم كه [او] آسيبى به ما برساند يا آنكه سركشى كند.»
  1. محمدمهدی فولادوندفرمود: «مترسيد، من همراه شمايم، مى‌شنوم و مى‌بينم،
  1. محمدمهدی فولادوندپس به سوى او برويد و بگوييد: ما دو فرستاده پروردگار توايم، پس فرزندان اسرائيل را با ما بفرست، و عذابشان مكن، به راستى ما براى تو از جانب پروردگارت معجزه‌اى آورده‌ايم، و بر هر كس كه از هدايت پيروى كند درود باد.
  1. محمدمهدی فولادونددر حقيقت به سوى ما وحى آمده كه عذاب بر كسى است كه تكذيب كند و روى گرداند.
  1. محمدمهدی فولادوند[فرعون‌] گفت: «اى موسى، پروردگار شما دو تن كيست؟»
  1. محمدمهدی فولادوندگفت: «پروردگار ما كسى است كه هر چيزى را خلقتى كه درخور اوست داده، سپس آن را هدايت فرموده است.»
  1. محمدمهدی فولادوندگفت: «حال نسلهاى گذشته چون است؟»
  1. محمدمهدی فولادوندگفت: «علم آن، در كتابى نزد پروردگار من است. پروردگارم نه خطا مى‌كند و نه فراموش مى‌نمايد.»
  1. محمدمهدی فولادوندهمان كسى كه زمين را برايتان گهواره‌اى ساخت، و براى شما در آن، راهها ترسيم كرد و از آسمان آبى فرود آورد، پس به وسيله آن رستنيهاى گوناگون، جفت جفت بيرون آورديم.
  1. محمدمهدی فولادوندبخوريد و دامهايتان را بچرانيد كه قطعاً در اينها براى خردمندان نشانه‌هايى است.
  1. محمدمهدی فولادونداز اين [زمين‌] شما را آفريده‌ايم، در آن شما را بازمى‌گردانيم و بار ديگر شما را از آن بيرون مى‌آوريم.
  1. محمدمهدی فولادونددر حقيقت، [ما] همه آيات خود را به [فرعون‌] نشان داديم، ولى [او آنها را] دروغ پنداشت و نپذيرفت.
  1. محمدمهدی فولادوندگفت: «اى موسى، آمده‌اى تا با سحر خود، ما را از سرزمينمان بيرون كنى؟
  1. محمدمهدی فولادوندما [هم‌] قطعاً براى تو سحرى مثل آن خواهيم آورد، پس ميان ما و خودت موعدى بگذار كه نه ما آن را خلاف كنيم و نه تو، [آن هم‌] در جايى هموار.»
  1. محمدمهدی فولادوند[موسى‌] گفت: «موعد شما روز جشن باشد كه مردم پيش از ظهر گرد مى‌آيند.»
  1. محمدمهدی فولادوندپس فرعون رفت و [همه‌] نيرنگ خود را گرد آورد و بازآمد.
  1. محمدمهدی فولادوندموسى به [ساحران‌] گفت: «واى بر شما، به خدا دروغ مبنديد كه شما را به عذابى [سخت‌] هلاك مى‌كند، و هر كه دروغ بندد نوميد مى‌گردد.»
  1. محمدمهدی فولادوند[ساحران‌] ميان خود، در باره كارشان به نزاع برخاستند و به نجوا پرداختند.
  1. محمدمهدی فولادوند[فرعونيان‌] گفتند: «قطعاً اين دو تن ساحرند [و] مى‌خواهند شما را با سحر خود از سرزمينتان بيرون كنند، و آيين والاى شما را براندازند.»
  1. محمدمهدی فولادوندپس نيرنگ خود را گرد آوريد و به صف پيش آييد. در حقيقت، امروز هر كه فايق آيد خوشبخت مى‌شود.»
  1. محمدمهدی فولادوند[ساحران‌] گفتند: «اى موسى، يا تو مى‌افكنى يا [ما] نخستين كس باشيم كه مى اندازيم؟»
  1. محمدمهدی فولادوندگفت: «[نه،] بلكه شما بيندازيد.» پس ناگهان ريسمانها و چوبدستى‌هايشان، بر اثر سِحْرشان، در خيال او، [چنين‌] مى‌نمود كه آنها به شتاب مى‌خزند.
  1. محمدمهدی فولادوندو موسى در خود بيمى احساس كرد.
  1. محمدمهدی فولادوندگفتيم: «مترس كه تو خود برترى؛
  1. محمدمهدی فولادوندو آنچه در دست راست دارى بينداز، تا هر چه را ساخته‌اند ببلعد. در حقيقت، آنچه سرهم‌بندى كرده‌اند، افسون افسونگر است، و افسونگر هر جا برود رستگار نمى شود.»
  1. محمدمهدی فولادوندپس ساحران به سجده درافتادند. گفتند: «به پروردگار موسى و هارون ايمان آورديم.»
  1. محمدمهدی فولادوند[فرعون‌] گفت: «آيا پيش از آنكه به شما اجازه دهم، به او ايمان آورديد؟ قطعاً او بزرگ شماست كه به شما سحر آموخته است، پس بى‌شك دستهاى شما و پاهايتان را يكى از راست و يكى از چپ قطع مى‌كنم و شما را بر تنه‌هاى درخت خرما به دار مى‌آويزم، تا خوب بدانيد عذاب كدام يك از ما سخت‌تر و پايدارتر است.»
  1. محمدمهدی فولادوندگفتند: «ما هرگز تو را بر معجزاتى كه به سوى ما آمده و [بر] آن كس كه ما را پديد آورده است، ترجيح نخواهيم داد؛ پس هر حكمى مى‌خواهى بكن كه تنها در اين زندگى دنياست كه [تو] حكم مى‌رانى.
  1. محمدمهدی فولادوندما به پروردگارمان ايمان آورديم، تا گناهان ما و آن سحرى كه ما را بدان واداشتى بر ما ببخشايد، و خدا بهتر و پايدارتر است.»
  1. محمدمهدی فولادونددر حقيقت، هر كه به نزد پروردگارش گنهكار رود، جهنم براى اوست. در آن نه مى‌ميرد و نه زندگى مى‌يابد.
  1. محمدمهدی فولادوندو هر كه مؤمن به نزد او رود، در حالى كه كارهاى شايسته انجام داده باشد، براى آنان درجات والا خواهد بود:
  1. محمدمهدی فولادوندبهشتهاى عدن كه از زير [درختان‌] آن جويبارها روان است. جاودانه در آن مى‌مانند، و اين است پاداش كسى كه به پاكى گرايد.
  1. محمدمهدی فولادوندو در حقيقت به موسى وحى كرديم كه: «بندگانم را شبانه ببر، و راهى خشك در دريا براى آنان باز كن كه نه از فرارسيدن [دشمن‌] بترسى و نه [از غرق‌شدن‌] بيمناك باشى.»
  1. محمدمهدی فولادوندپس فرعون با لشكريانش آنها را دنبال كرد، و[لى‌] از دريا آنچه آنان را فرو پوشانيد، فرو پوشانيد.
  1. محمدمهدی فولادوندو فرعون قوم خود را گمراه كرد و هدايت ننمود.
  1. محمدمهدی فولادوند«اى فرزندان اسرائيل، در حقيقت، [ما] شما را از [دست‌] دشمنتان رهانيديم، و در جانب راست طور با شما وعده نهاديم و بر شما ترنجبين و بلدرچين فرو فرستاديم.
  1. محمدمهدی فولادونداز خوراكيهاى پاكيزه‌اى كه روزى شما كرديم، بخوريد و[لى‌] در آن زياده‌روى مكنيد كه خشم من بر شما فرود آيد، و هر كس خشم من بر او فرود آيد، قطعاً در [ورطه‌] هلاكت افتاده است.
  1. محمدمهدی فولادوندو به يقين، من آمرزنده كسى هستم كه توبه كند و ايمان بياورد و كار شايسته نمايد و به راه راست راهسپر شود.»
  1. محمدمهدی فولادوند«و اى موسى، چه چيز تو را [دور] از قوم خودت، به شتاب واداشته است؟»
  1. محمدمهدی فولادوندگفت: «اينان در پى منند، و من -اى پروردگارم- به سويت شتافتم تا خشنود شوى.»
  1. محمدمهدی فولادوندفرمود: «در حقيقت، ما قوم تو را پس از [عزيمت‌] تو آزموديم و سامرى آنها را گمراه ساخت.»
  1. محمدمهدی فولادوندپس موسى خشمگين و اندوهناك به سوى قوم خود برگشت [و] گفت: «اى قوم من، آيا پروردگارتان به شما وعده نيكو نداد؟ آيا اين مدت بر شما طولانى مى‌نمود، يا خواستيد خشمى از پروردگارتان بر شما فرود آيد كه با وعده من مخالفت كرديد؟»
  1. محمدمهدی فولادوندگفتند: «ما به اختيار خود با تو خلاف وعده نكرديم، ولى از زينت‌آلات قوم، بارهايى سنگين بر دوش داشتيم و آنها را افكنديم و [خود] سامرى [هم زينت‌آلاتش را] همين گونه بينداخت.
  1. محمدمهدی فولادوندپس براى آنان پيكر گوساله‌اى كه صدايى داشت بيرون آورد، و [او و پيروانش‌] گفتند: «اين خداى شما و خداى موسى است، و [پيمان خدا را] فراموش كرد.»
  1. محمدمهدی فولادوندمگر نمى‌بينند كه [گوساله‌] پاسخ سخن آنان را نمى‌دهد و به حالشان سود و زيانى ندارد؟
  1. محمدمهدی فولادوندو در حقيقت، هارون قبلا به آنان گفته بود: «اى قوم من، شما به وسيله اين [گوساله‌] مورد آزمايش قرار گرفته‌ايد، و پروردگار شما [خداى‌] رحمان است، پس مرا پيروى كنيد و فرمان مرا پذيرا باشيد.»
  1. محمدمهدی فولادوندگفتند: «ما هرگز از پرستش آن دست بر نخواهيم داشت تا موسى به سوى ما بازگردد.»
  1. محمدمهدی فولادوند[موسى‌] گفت: «اى هارون، وقتى ديدى آنها گمراه شدند چه چيز مانع تو شد،
  1. محمدمهدی فولادوندكه از من پيروى كنى؟ آيا از فرمانم سر باز زدى؟»
  1. محمدمهدی فولادوندگفت: «اى پسر مادرم، نه ريش مرا بگير و نه [موى‌] سرم را، من ترسيدم بگويى: ميان بنى‌اسرائيل تفرقه انداختى و سخنم را مراعات نكردى.»
  1. محمدمهدی فولادوند[موسى‌] گفت: «اى سامرى، منظور تو چه بود؟»
  1. محمدمهدی فولادوندگفت: «به چيزى كه [ديگران‌] به آن پى نبردند، پى بردم، و به قدر مشتى از رد پاى فرستاده [خدا، جبرئيل‌] برداشتم و آن را در پيكر [گوساله‌] انداختم، و نفس من برايم چنين فريبكارى كرد.»
  1. محمدمهدی فولادوندگفت: «پس برو كه بهره تو در زندگى اين باشد كه [به هر كه نزديك تو آمد] بگويى: [به من‌] دست مزنيد و تو را موعدى خواهد بود كه هرگز از آن تخلف نخواهى كرد، و [اينك‌] به آن خدايى كه پيوسته ملازمش بودى بنگر، آن را قطعاً مى‌سوزانيم و خاكسترش مى‌كنيم [و] در دريا فرو مى‌پاشيم.»
  1. محمدمهدی فولادوند«معبود شما تنها آن خدايى است كه جز او معبودى نيست، و دانش او همه چيز را در بر گرفته است.»
  1. محمدمهدی فولادونداين گونه از اخبار پيشين بر تو حكايت مى‌رانيم، و مسلماً به تو از جانب خود قرآنى داده‌ايم.
  1. محمدمهدی فولادوندهر كس از [پيروى‌] آن روى برتابد، روز قيامت بار گناهى بر دوش مى‌گيرد.
  1. محمدمهدی فولادوندپيوسته در آن [حال‌] مى‌ماند، و چه بد بارى روز قيامت خواهند داشت.
  1. محمدمهدی فولادوند[همان‌] روزى كه در صور دميده مى‌شود، و در آن روز مجرمان را كبودچشم برمى‌انگيزيم.
  1. محمدمهدی فولادوندميان خود به طور پنهانى با يكديگر مى‌گويند: «شما [در دنيا] جز ده [روز، بيش‌] نمانده‌ايد.»
  1. محمدمهدی فولادوندما داناتريم به آنچه مى‌گويند، آنگاه كه نيك‌آيين‌ترين آنان مى‌گويد: «جز يك روز، بيش نمانده‌ايد.»
  1. محمدمهدی فولادوندو از تو در باره كوهها مى‌پرسند، بگو: «پروردگارم آنها را [در قيامت‌] ريز ريز خواهد ساخت،
  1. محمدمهدی فولادوندپس آنها را پهن و هموار خواهد كرد،
  1. محمدمهدی فولادوندنه در آن كژى مى‌بينى و نه ناهموارى.
  1. محمدمهدی فولادونددر آن روز، [همه مردم‌]، داعى [حق‌] را -كه هيچ انحرافى در او نيست- پيروى مى‌كنند، و صداها در مقابل [خداى‌] رحمان خاشع مى‌گردد، و جز صدايى آهسته نمى‌شنوى.
  1. محمدمهدی فولادونددر آن روز، شفاعت [به كسى‌] سود نبخشد، مگر كسى را كه [خداى‌] رحمان اجازه دهد و سخنش او را پسند آيد.
  1. محمدمهدی فولادوندآنچه را كه آنان در پيش دارند و آنچه را كه پشت سر گذاشته‌اند مى‌داند، و حال آنكه ايشان بدان دانشى ندارند.
  1. محمدمهدی فولادوندو چهره‌ها براى آن [خداى‌] زنده پاينده خضوع مى‌كنند، و آن كس كه ظلمى بر دوش دارد نوميد مى‌ماند.
  1. محمدمهدی فولادوندو هر كس كارهاى شايسته كند، در حالى كه مؤمن باشد، نه از ستمى مى‌هراسد و نه از كاسته شدن [حقّش‌].
  1. محمدمهدی فولادوندو اين گونه آن را [به صورت‌] قرآنى عربى نازل كرديم، و در آن از انواع هشدارها سخن آورديم، شايد آنان راه تقوا در پيش گيرند، يا [اين كتاب‌] پندى تازه براى آنان بياورد.
  1. محمدمهدی فولادوندپس بلندمرتبه است خدا، فرمانرواى بر حق، و در [خواندن‌] قرآن، پيش از آنكه وحى آن بر تو پايان يابد، شتاب مكن، و بگو: «پروردگارا، بر دانشم بيفزاى.»
  1. محمدمهدی فولادوندو به يقين پيش از اين با آدم پيمان بستيم، و[لى آن را] فراموش كرد، و براى او عزمى [استوار] نيافتيم.
  1. محمدمهدی فولادوندو [ياد كن‌] هنگامى را كه به فرشتگان گفتيم: «براى آدم سجده كنيد.» پس، جز ابليس كه سر باز زد [همه‌] سجده كردند.
  1. محمدمهدی فولادوندپس گفتيم: «اى آدم، در حقيقت، اين [ابليس‌] براى تو و همسرت دشمنى [خطرناك‌] است، زنهار تا شما را از بهشت به در نكند تا تيره‌بخت گردى.»
  1. محمدمهدی فولادونددر حقيقت براى تو در آنجا اين [امتياز] است كه نه گرسنه مى‌شوى و نه برهنه مى‌مانى.
  1. محمدمهدی فولادوندو [هم‌] اينكه در آنجا نه تشنه مى‌گردى و نه آفتاب‌زده.
  1. محمدمهدی فولادوندپس شيطان او را وسوسه كرد، گفت: «اى آدم، آيا تو را به درخت جاودانگى و مُلكى كه زايل نمى‌شود، راه نمايم؟»
  1. محمدمهدی فولادوندآنگاه از آن [درخت ممنوع‌] خوردند و برهنگى آنان برايشان نمايان شد و شروع كردند به چسبانيدن برگهاى بهشت بر خود. و [اين گونه‌] آدم به پروردگار خود عصيان ورزيد و بيراهه رفت.
  1. محمدمهدی فولادوندسپس پروردگارش او را برگزيد و بر او ببخشود و [وى را] هدايت كرد.
  1. محمدمهدی فولادوندفرمود: «همگى از آن [مقام‌] فرود آييد، در حالى كه بعضى از شما دشمن بعضى ديگر است، پس اگر براى شما از جانب من رهنمودى رسد، هر كس از هدايتم پيروى كند نه گمراه مى‌شود و نه تيره‌بخت.
  1. محمدمهدی فولادوندو هر كس از ياد من دل بگرداند، در حقيقت، زندگى تنگ [و سختى‌] خواهد داشت، و روز رستاخيز او را نابينا محشور مى‌كنيم.»
  1. محمدمهدی فولادوندمى‌گويد: «پروردگارا، چرا مرا نابينا محشور كردى با آنكه بينا بودم؟»
  1. محمدمهدی فولادوندمى‌فرمايد: «همان طور كه نشانه‌هاى ما بر تو آمد و آن را به فراموشى سپردى، امروز همان گونه فراموش مى‌شوى.»
  1. محمدمهدی فولادوندو اين گونه هر كه را به افراط گراييده و به نشانه‌هاى پروردگارش نگرويده است سزا مى‌دهيم، و قطعاً شكنجه آخرت سخت‌تر و پايدارتر است.
  1. محمدمهدی فولادوندآيا براى هدايتشان كافى نبود كه [ببينند] چه نسلها را پيش از آنان نابود كرديم كه [اينك آنها] در سراهاى ايشان راه مى‌روند؟ به راستى براى خردمندان در اين [امر] نشانه‌هايى [عبرت‌انگيز] است.
  1. محمدمهدی فولادوندو اگر سخنى از پروردگارت پيشى نگرفته و موعدى معين مقرر نشده بود، قطعاً [عذاب آنها] لازم مى‌آمد.
  1. محمدمهدی فولادوندپس بر آنچه مى‌گويند شكيبا باش، و پيش از بر آمدن آفتاب و قبل از فرو شدن آن، با ستايش پروردگارت [او را] تسبيح گوى، و برخى از ساعات شب و حوالى روز را به نيايش پرداز، باشد كه خشنود گردى.
  1. محمدمهدی فولادوندو زنهار به سوى آنچه اصنافى از ايشان را از آن برخوردار كرديم [و فقط] زيور زندگى دنياست تا ايشان را در آن بيازماييم، ديدگان خود مدوز، و [بدان كه‌] روزىِ پروردگار تو بهتر و پايدارتر است.
  1. محمدمهدی فولادوندو كسان خود را به نماز فرمان ده و خود بر آن شكيبا باش. ما از تو جوياى روزى نيستيم، ما به تو روزى مى‌دهيم، و فرجام [نيك‌] براى پرهيزگارى است.
  1. محمدمهدی فولادوندو گفتند: «چرا از جانب پروردگارش معجزه‌اى براى ما نمى‌آورد؟» آيا دليل روشن آنچه در صحيفه‌هاى پيشين است براى آنان نيامده است؟
  1. محمدمهدی فولادوندو اگر ما آنان را قبل از [آمدن قرآن‌] به عذابى هلاك مى‌كرديم، قطعاً مى‌گفتند: «پروردگارا، چرا پيامبرى به سوى ما نفرستادى تا پيش از آنكه خوار و رسوا شويم از آيات تو پيروى كنيم؟»
  1. محمدمهدی فولادوندبگو: «همه در انتظارند. پس در انتظار باشيد. زودا كه بدانيد ياران راه راست كيانند و چه كسى راه‌يافته است.»