الزخرف

الزخرف

سوره 43 · مکی · 89 آیه · ترتیب نزول: 63

خط
ترجمه‌ها

روی یک کلمهٔ عربی بزنید تا خوانش، ساختار و ریشهٔ آن باز شود.

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
  1. محمدمهدی فولادوندحاء، ميم.
  1. محمدمهدی فولادوندسوگند به كتاب روشنگر.
  1. محمدمهدی فولادوندما آن را قرآنى عربى قرار داديم، باشد كه بينديشيد.
  1. محمدمهدی فولادوندو همانا كه آن در كتاب اصلى [=لوح محفوظ] به نزد ما سخت والا و پر حكمت است.
  1. محمدمهدی فولادوندآيا به [صِرف‌] اينكه شما قومى منحرفيد [بايد] قرآن را از شما باز داريم؟
  1. محمدمهدی فولادوندو چه بسا پيامبرانى كه در [ميان‌] گذشتگان روانه كرديم.
  1. محمدمهدی فولادوندو هيچ پيامبرى به سوى ايشان نيامد، مگر اينكه او را به ريشخند مى‌گرفتند.
  1. محمدمهدی فولادوندو نيرومندتر از آنان را به هلاكت رسانيديم و سنّت پيشينيان تكرار شد.
  1. محمدمهدی فولادوندو اگر از آنان بپرسى: «آسمانها و زمين را چه كسى آفريده؟» قطعاً خواهند گفت: «آنها را همان قادر دانا آفريده است.»
  1. محمدمهدی فولادوندهمان كسى كه اين زمين را براى شما گهواره‌اى گردانيد و براى شما در آن راهها نهاد، باشد كه راه يابيد.
  1. محمدمهدی فولادوندو آن كس كه آبى به اندازه از آسمان فرود آورد، پس به وسيله آن، سرزمينى مرده را زنده گردانيديم؛ همين گونه [از گورها] بيرون آورده مى‌شويد.
  1. محمدمهدی فولادوندو همان كسى كه جفتها را يكسره آفريد، و براى شما از كشتيها و دامها [وسيله‌اى كه‌] سوار شويد قرار داد.
  1. محمدمهدی فولادوندتا بر پشت آن‌[ها] قرار گيريد، پس چون بر آن‌[ها] برنشستيد، نعمت پروردگار خود را ياد كنيد و بگوييد: «پاك است كسى كه اين را براى ما رام كرد و[گرنه‌] ما را ياراى [رام‌ساختن‌] آنها نبود.»
  1. محمدمهدی فولادوند«و به راستى كه ما به سوى پروردگارمان بازخواهيم گشت.»
  1. محمدمهدی فولادوندو براى او بعضى از بندگان [خدا] را جزئى [چون فرزند و شريك‌] قرار دادند. به راستى كه انسان بس ناسپاس آشكار است.
  1. محمدمهدی فولادوندآيا از آنچه مى‌آفريند، خود، دخترانى برگرفته و به شما پسران را اختصاص داده است؟
  1. محمدمهدی فولادوندو چون يكى از آنان را به آنچه به [خداى‌] رحمان نسبت مى‌دهد خبر دهند، چهره او سياه مى‌گردد، در حالى كه خشم و تأسف خود را فرو مى‌خورد.
  1. محمدمهدی فولادوندآيا كسى [را شريك خدا مى‌كنند] كه در زر و زيور پرورش يافته و در [هنگام‌] مجادله، بيانش غير روشن است؟
  1. محمدمهدی فولادوندو فرشتگانى را كه خود، بندگان رحمانند، مادينه [و دختران او] پنداشتند. آيا در خلقت آنان حضور داشتند؟ گواهى ايشان به زودى نوشته مى‌شود و [از آن‌] پرسيده خواهند شد.
  1. محمدمهدی فولادوندو مى‌گويند: «اگر [خداى‌] رحمان مى‌خواست، آنها را نمى‌پرستيديم.» آنان به اين [دعوى‌] دانشى ندارند [و] جز حدس نمى‌زنند.
  1. محمدمهدی فولادوندآيا به آنان پيش از آن [قرآن‌] كتابى داده‌ايم كه بدان تمسك مى‌جويند؟
  1. محمدمهدی فولادوند[نه،] بلكه گفتند: «ما پدران خود را بر آيينى يافتيم و ما [هم با] پى گيرى از آنان، راه يافتگانيم.»
  1. محمدمهدی فولادوندو بدين گونه در هيچ شهرى پيش از تو هشداردهنده‌اى نفرستاديم مگر آنكه خوشگذرانان آن گفتند: «ما پدران خود را بر آيينى [و راهى‌] يافته‌ايم و ما از پى ايشان راهسپريم.»
  1. محمدمهدی فولادوندگفت «هر چند هدايت كننده‌تر از آنچه پدران خود را بر آن يافته‌ايد براى شما بياورم؟» گفتند: «ما [نسبت‌] به آنچه بدان فرستاده شده‌ايد كافريم.»
  1. محمدمهدی فولادوندپس، از آنان انتقام گرفتيم. پس بنگر فرجام تكذيب‌كنندگان چگونه بوده است.
  1. محمدمهدی فولادوندو چون ابراهيم به [نا]پدرى خود و قومش گفت: «من واقعاً از آنچه مى‌پرستيد بيزارم،
  1. محمدمهدی فولادوندمگر [از] آن كس كه مرا پديد آورد؛ و البته او مرا راهنمايى خواهد كرد.»
  1. محمدمهدی فولادوندو او آن را در پى خود سخنى جاويدان كرد، باشد كه آنان [به توحيد] بازگردند.
  1. محمدمهدی فولادوندبلكه اينان و پدرانشان را برخودارى دادم تا حقيقت و فرستاده‌اى آشكار به سويشان آمد.
  1. محمدمهدی فولادوندو چون حقيقت به سويشان آمد، گفتند: «اين افسونى است و ما منكر آنيم.»
  1. محمدمهدی فولادوندو گفتند: «چرا اين قرآن بر مردى بزرگ از [آن‌] دو شهر فرود نيامده است؟»
  1. محمدمهدی فولادوندآيا آنانند كه رحمت پروردگارت را تقسيم مى‌كنند؟ ما [وسايل‌] معاش آنان را در زندگى دنيا ميانشان تقسيم كرده‌ايم، و برخى از آنان را از [نظر] درجات، بالاتر از بعضى [ديگر] قرار داده‌ايم تا بعضى از آنها بعضى [ديگر] را در خدمت گيرند، و رحمت پروردگار تو از آنچه آنان مى‌اندوزند بهتر است.
  1. محمدمهدی فولادوندو اگر نه آن بود كه [همه‌] مردم [در انكار خدا] امتى واحد گردند، قطعاً براى خانه‌هاى آنان كه به [خداى‌] رحمان كفر مى‌ورزيدند، سقفها و نردبانهايى از نقره كه بر آنها بالا روند قرار مى‌داديم.
  1. محمدمهدی فولادوندو براى خانه‌هايشان نيز درها و تختهايى كه بر آنها تكيه زنند.
  1. محمدمهدی فولادوندو زر و زيورهاى [ديگر نيز]. و همه اينها جز متاع زندگى دنيا نيست، و آخرت پيش پروردگار تو براى پرهيزگاران است.
  1. محمدمهدی فولادوندو هر كس از ياد [خداى‌] رحمان دل بگرداند، بر او شيطانى مى‌گماريم تا براى وى دمسازى باشد.
  1. محمدمهدی فولادوندو مسلماً آنها ايشان را از راه باز مى‌دارند و [آنها] مى‌پندارند كه راه يافتگانند.
  1. محمدمهدی فولادوندتا آنگاه كه او [با دمسازش‌] به حضور ما آيد، [خطاب به شيطان‌] گويد: «اى كاش ميان من و تو، فاصله خاور و باختر بود، كه چه بد دمسازى هستى!»
  1. محمدمهدی فولادوندو امروز هرگز [پشيمانى‌] براى شما سود نمى‌بخشد، چون ستم كرديد؛ در حقيقت، شما در عذاب، مشترك خواهيد بود.
  1. محمدمهدی فولادوندپس آيا تو مى‌توانى كران را شنوا كنى، يا نابينايان و كسى را كه همواره در گمراهى آشكارى است راه نمايى؟
  1. محمدمهدی فولادوندپس اگر ما تو را [از دنيا] ببريم، قطعاً از آنان انتقام مى‌كشيم،
  1. محمدمهدی فولادونديا [اگر] آنچه را به آنان وعده داده‌ايم به تو نشان دهيم؛ حتماً ما بر آنان قدرت داريم.
  1. محمدمهدی فولادوندپس به آنچه به سوى تو وحى شده است چنگ دَرْزَنْ، كه تو بر راهى راست قرار دارى.
  1. محمدمهدی فولادوندو به راستى كه [قرآن‌] براى تو و براى قوم تو [مايه‌] تذكّرى است، و به زودى [در مورد آن‌] پرسيده خواهيد شد.
  1. محمدمهدی فولادوندو از رسولان ما كه پيش از تو گسيل داشتيم جويا شو؛ آيا در برابر [خداى‌] رحمان، خدايانى كه مورد پرستش قرار گيرند مقرر داشته‌ايم؟
  1. محمدمهدی فولادوندو همانا موسى را با نشانه‌هاى خويش به سوى فرعون و سران [قوم‌] او روانه كرديم. پس گفت: «من فرستاده پروردگار جهانيانم.»
  1. محمدمهدی فولادوندپس چون آيات ما را براى آنان آورد، ناگهان ايشان بر آنها خنده زدند.
  1. محمدمهدی فولادوندو [ما] نشانه‌اى به ايشان نمى‌نموديم مگر اينكه آن از نظير [و مشابه‌] آن بزرگتر بود، و به عذاب گرفتارشان كرديم تا مگر به راه آيند.
  1. محمدمهدی فولادوندو گفتند: «اى فسونگر، پروردگارت را به [پاس‌] آنچه با تو عهد كرده، براى ما بخوان، كه ما واقعاً به راه درست درآمده‌ايم.»
  1. محمدمهدی فولادوندو چون عذاب را از آنها برداشتيم، بناگاه آنان پيمان شكستند.
  1. محمدمهدی فولادوندو فرعون در [ميان‌] قوم خود ندا درداد [و] گفت: «اى مردم [كشور] من، آيا پادشاهى مصر و اين نهرها كه از زير [كاخهاى‌] من روان است از آنِ من نيست؟ پس مگر نمى‌بينيد؟
  1. محمدمهدی فولادوندآيا [نه‌] من از اين كس كه خود بى‌مقدار است و نمى‌تواند درست بيان كند بهترم؟
  1. محمدمهدی فولادوندپس چرا بر او دستبندهايى زرين آويخته نشده؟ يا با او فرشتگانى همراه نيامده‌اند؟
  1. محمدمهدی فولادوندپس قوم خود را سبك‌مغز يافت [و آنان را فريفت‌] و اطاعتش كردند، چرا كه آنها مردمى منحرف بودند.
  1. محمدمهدی فولادوندو چون ما را به خشم درآوردند، از آنان انتقام گرفتيم و همه آنان را غرق كرديم.
  1. محمدمهدی فولادوندو آنان را پيشينه‌اى [بد] و عبرتى براى آيندگان گردانيديم.
  1. محمدمهدی فولادوندو هنگامى كه [در مورد] پسر مريم مثالى آورده شد، بناگاه قوم تو از آن [سخن‌] هِلهِله درانداختند [و اعراض كردند]،
  1. محمدمهدی فولادوندو گفتند: «آيا معبودان ما بهترند يا او؟» آن [مثال‌] را جز از راه جدل براى تو نزدند، بلكه آنان مردمى جدل‌پيشه‌اند.
  1. محمدمهدی فولادوند[عيسى‌] جز بنده‌اى كه بر وى منت نهاده و او را براى فرزندان اسرائيل سرمشق [و آيتى‌] گردانيده‌ايم نيست.
  1. محمدمهدی فولادوندو اگر بخواهيم قطعاً به جاى شما فرشتگانى كه در [روى‌] زمين جانشين [شما] گردند قرار دهيم.
  1. محمدمهدی فولادوندو همانا آن، نشانه‌اى براى [فهم‌] رستاخيز است، پس زنهار در آن ترديد مكن، و از من پيروى كنيد؛ اين است راه راست!
  1. محمدمهدی فولادوندو مبادا شيطان شما را از راه به در برد، زيرا او براى شما دشمنى آشكار است.
  1. محمدمهدی فولادوندو چون عيسى دلايل آشكار آورد، گفت: «به راستى براى شما حكمت آوردم، و تا در باره بعضى از آنچه در آن اختلاف مى‌كرديد برايتان توضيح دهم. پس، از خدا بترسيد و فرمانم ببريد.»
  1. محمدمهدی فولادونددر حقيقت، خداست كه خود پروردگار من و پروردگار شماست. پس او را بپرستيد؛ اين است راه راست.
  1. محمدمهدی فولادوندتا [آنكه‌] از ميانشان، احزاب دست به اختلاف زدند، پس واى بر كسانى كه ستم كردند از عذاب روزى دردناك!
  1. محمدمهدی فولادوندآيا جز [اين‌] انتظار مى‌برند كه رستاخيز -در حالى كه حدس نمى‌زنند- ناگهان بر آنان در رسد؟
  1. محمدمهدی فولادونددر آن روز، ياران -جز پرهيزگاران- بعضى‌شان دشمن بعضى ديگرند.
  1. محمدمهدی فولادونداى بندگان من، امروز بر شما بيمى نيست و غمگين نخواهيد شد.
  1. محمدمهدی فولادوندهمان كسانى كه به آيات ما ايمان آورده و تسليم بودند.
  1. محمدمهدی فولادوندشما با همسرانتان شادمانه داخل بهشت شويد.
  1. محمدمهدی فولادوندسينيهايى از طلا و جام‌هايى در برابر آنان مى‌گردانند، و در آنجا آنچه دلها آن را بخواهند و ديدگان را خوش آيد [هست‌] و شما در آن جاودانيد.
  1. محمدمهدی فولادوندو اين است همان بهشتى كه به [پاداش‌] آنچه مى‌كرديد ميراث يافتيد.
  1. محمدمهدی فولادونددر آنجا براى شما ميوه‌هايى فراوان خواهد بود كه از آنها مى‌خوريد.
  1. محمدمهدی فولادوندبى‌گمان، مجرمان در عذاب جهنم ماندگارند.
  1. محمدمهدی فولادوند[عذاب‌] از آنان تخفيف نمى‌يابد و آنها در آنجا نوميدند.
  1. محمدمهدی فولادوندو ما بر ايشان ستم نكرديم، بلكه خود ستمكار بودند.
  1. محمدمهدی فولادوندو فرياد كشند: «اى مالك، [بگو:] پروردگارت جان ما را بستاند.» پاسخ دهد: « شما ماندگاريد.»
  1. محمدمهدی فولادوندقطعاً حقيقت را برايتان آورديم، ليكن بيشتر شما حقيقت را خوش نداشتيد.
  1. محمدمهدی فولادونديا در كارى ابرام ورزيده‌اند؟ ما [نيز] ابرام مى‌ورزيم.
  1. محمدمهدی فولادوندآيا مى‌پندارند كه ما راز آنها و نجوايشان را نمى‌شنويم؟ چرا، و فرشتگان ما پيش آنان [حاضرند و] ثبت مى‌كنند.
  1. محمدمهدی فولادوندبگو: «اگر براى [خداى‌] رحمان فرزندى بود، خود من نخستين پرستندگان بودم.»
  1. محمدمهدی فولادوندپروردگار آسمانها و زمين [و] پروردگار عرش، از آنچه وصف مى‌كنند منزه است.
  1. محمدمهدی فولادوندپس آنان را رها كن تا در ياوه‌گويى خود فرو روند و بازى كنند تا آن روزى را كه بدان وعده داده مى‌شوند ديدار كنند.
  1. محمدمهدی فولادوندو اوست كه در آسمان خداست و در زمين خداست، و هموست سنجيده‌كار دانا.
  1. محمدمهدی فولادوندو خجسته است كسى كه فرمانروايى آسمانها و زمين و آنچه ميان آن دو است از آنِ اوست، و علم قيامت پيش اوست و به سوى او برگردانيده مى‌شويد.
  1. محمدمهدی فولادوندو كسانى كه به جاى او مى‌خوانند [و مى‌پرستند] اختيار شفاعت ندارند، مگر آن كسانى كه آگاهانه به حق گواهى داده باشند.
  1. محمدمهدی فولادوندو اگر از آنان بپرسى: «چه كسى آنان را خلق كرده؟» مسلماً خواهند گفت: «خدا.» پس چگونه [از حقيقت‌] بازگردانيده مى‌شوند؟
  1. محمدمهدی فولادوندو گويد: «اى پروردگار من، اينها جماعتى‌اند كه ايمان نخواهند آورد.»
  1. محمدمهدی فولادوند[و خدا فرمود:] از ايشان روى برتاب و بگو: «به سلامت.» پس زودا كه بدانند.