الذاريات
الذاريات
خط
ترجمهها
روی یک کلمهٔ عربی بزنید تا خوانش، ساختار و ریشهٔ آن باز شود.
بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
- محمدمهدی فولادوندسوگند به بادهاى ذرهافشان،
- محمدمهدی فولادوندو ابرهاى گرانبار،
- محمدمهدی فولادوندو سبك سيران،
- محمدمهدی فولادوندو تقسيمكنندگان كار[ها]،
- محمدمهدی فولادوندكه آنچه وعده داده شدهايد راست است،
- محمدمهدی فولادوندو [روز] پاداش واقعيت دارد.
- محمدمهدی فولادوندسوگند به آسمان مشبّك،
- محمدمهدی فولادوندكه شما [درباره قرآن] در سخنى گوناگونيد.
- محمدمهدی فولادوند[بگوى] تا هر كه از آن برگشته، برگشته باشد.
- محمدمهدی فولادوندمرگ بر دروغپردازان!
- محمدمهدی فولادوندهمانان كه در ورطه نادانى بىخبرند.
- محمدمهدی فولادوندپرسند: «روز پاداش كى است؟»
- محمدمهدی فولادوندهمان روز كه آنان بر آتش، عقوبت [و آزموده] شوند.
- محمدمهدی فولادوندعذاب [موعود] خود را بچشيد، اين است همان [بلايى] كه با شتاب خواستار آن بوديد.
- محمدمهدی فولادوندپرهيزگاران در باغها و چشمه سارانند.
- محمدمهدی فولادوندآنچه را پروردگارشان عطا فرموده مىگيرند، زيرا كه آنها پيش از اين نيكوكار بودند.
- محمدمهدی فولادوندو از شب اندكى را مىغنودند.
- محمدمهدی فولادوندو در سحرگاهان [از خدا] طلب آمرزش مىكردند.
- محمدمهدی فولادوندو در اموالشان براى سائل و محروم حقى [معين] بود.
- محمدمهدی فولادوندو روى زمين براى اهل يقين نشانههايى [متقاعدكننده] است،
- محمدمهدی فولادوندو در خود شما؛ پس مگر نمىبينيد؟
- محمدمهدی فولادوندو روزى شما و آنچه وعده داده شدهايد در آسمان است.
- محمدمهدی فولادوندپس سوگند به پروردگار آسمان و زمين، كه واقعاً او حق است همان گونه كه خود شما سخن مىگوييد.
- محمدمهدی فولادوندآيا خبر مهمانان ارجمند ابراهيم به تو رسيد؟
- محمدمهدی فولادوندچون بر او درآمدند؛ پس سلام گفتند. گفت: «سلام، مردمى ناشناسيد.»
- محمدمهدی فولادوندپس آهسته به سوى زنش رفت و گوسالهاى فربه [و بريان] آورد.
- محمدمهدی فولادوندآن را به نزديكشان برد [و] گفت: «مگر نمىخوريد؟»
- محمدمهدی فولادوندو [در دلش] از آنان احساس ترسى كرد. گفتند: «مترس.» و او را به پسرى دانا مژده دادند.
- محمدمهدی فولادوندو زنش با فريادى [از شگفتى] سر رسيد و بر چهره خود زد و گفت: «زنى پير نازا [چگونه بزايد]؟»
- محمدمهدی فولادوندگفتند: «پروردگارت چنين فرموده است. او خود حكيم داناست.»
- محمدمهدی فولادوند[ابراهيم] گفت: «اى فرستادگان، مأموريت شما چيست؟»
- محمدمهدی فولادوندگفتند: «ما به سوى مردمى پليدكار فرستاده شدهايم،
- محمدمهدی فولادوندتا سنگهايى از گِل رُس بر [سر] آنان فرو فرستيم.
- محمدمهدی فولادوند[كه] نزد پروردگارت براى مسرفان نشانگذارى شده است.
- محمدمهدی فولادوندپس هر كه از مؤمنان در آن [شهرها] بود بيرون برديم.
- محمدمهدی فولادوندو[لى] در آنجا جز يك خانه از فرمانبران [خدا بيشتر] نيافتيم.
- محمدمهدی فولادوندو در آنجا براى آنها كه از عذاب پر درد مىترسند، عبرتى به جاى گذاشتيم.
- محمدمهدی فولادوندو [نيز] در [ماجراى] موسى، چون او را با حجتى آشكار به سوى فرعون گسيل داشتيم.
- محمدمهدی فولادوندپس [فرعون] با اركان [دولت] خود روى برتافت و گفت: «[اين شخص،] ساحر يا ديوانهاى است.»
- محمدمهدی فولادوند[تا] او و سپاهيانش را گرفتيم و آنان را در دريا افكنديم در حالى كه او [در آخرين لحظه] نكوهشگر [خود] بود.
- محمدمهدی فولادوندو در [ماجراى] عاد [نيز]، چون بر [سر] آنها آن باد مُهلِك را فرستاديم.
- محمدمهدی فولادوندبه هر چه مىوزيد آن را چون خاكستر استخوان مرده مىگردانيد.
- محمدمهدی فولادوندو در [ماجراى] ثمود [نيز عبرتى بود]، آنگاه كه به ايشان گفته شد: «تا چندى برخوردار شويد.»
- محمدمهدی فولادوندتا [آنكه] از فرمان پروردگار خود سر برتافتند و در حالى كه آنها مىنگريستند، آذرخش آنان را فرو گرفت.
- محمدمهدی فولادونددر نتيجه نه توانستند به پاى خيزند و نه طلب يارى كنند.
- محمدمهدی فولادوندو قوم نوح [نيز] پيش از آن [اقوام نامبرده همين گونه هلاك شدند]، زيرا آنها مردمى نافرمان بودند.
- محمدمهدی فولادوندو آسمان را به قدرت خود برافراشتيم، و بىگمان، ما [آسمان]گستريم!
- محمدمهدی فولادوندو زمين را گسترانيدهايم و چه نيكو گسترندگانيم.
- محمدمهدی فولادوندو از هر چيزى دو گونه [يعنى نر و ماده] آفريديم، اميد كه شما عبرت گيريد.
- محمدمهدی فولادوندپس به سوى خدا بگريزيد، كه من شما را از طرف او بيمدهندهاى آشكارم.
- محمدمهدی فولادوندو با خدا معبودى ديگر قرار مدهيد كه من از جانب او هشداردهندهاى آشكارم.
- محمدمهدی فولادوندبدين سان بر كسانى كه پيش از آنها بودند هيچ پيامبرى نيامد جز اينكه گفتند: «ساحر يا ديوانهاى است.»
- محمدمهدی فولادوندآيا همديگر را به اين [سخن] سفارش كرده بودند؟ [نه!] بلكه آنان مردمى سركش بودند.
- محمدمهدی فولادوندپس، از آنان روى بگردان، كه تو در خور نكوهش نيستى.
- محمدمهدی فولادوندو پند ده، كه مؤمنان را پند سود بخشد.
- محمدمهدی فولادوندو جن و انس را نيافريدم جز براى آنكه مرا بپرستند.
- محمدمهدی فولادونداز آنان هيچ روزيى نمىخواهم، و نمىخواهم كه مرا خوراك دهند.
- محمدمهدی فولادوندخداست كه خود روزى بخش نيرومند استوار است.
- محمدمهدی فولادوندپس براى كسانى كه ستم كردند بهرهاى است از عذاب، همانند بهره عذاب ياران [قبلى]شان. پس [بگو:] در خواستن عذاب از من، شتابزدگى نكنند.
- محمدمهدی فولادوندپس واى بر كسانى كه كافر شدهاند از آن روزى كه وعده يافتهاند.