عبس

عبس

سوره 80 · مکی · 42 آیه · ترتیب نزول: 24

خط
ترجمه‌ها

روی یک کلمهٔ عربی بزنید تا خوانش، ساختار و ریشهٔ آن باز شود.

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
  1. محمدمهدی فولادوندچهره در هم كشيد و روى گردانيد،
  1. محمدمهدی فولادوندكه آن مرد نابينا پيش او آمد؛
  1. محمدمهدی فولادوندو تو چه دانى، شايد او به پاكى گرايد،
  1. محمدمهدی فولادونديا پند پذيرد و اندرز سودش دهد.
  1. محمدمهدی فولادونداما آن كس كه خود را بى‌نياز مى‌پندارد،
  1. محمدمهدی فولادوندتو بدو مى‌پردازى؛
  1. محمدمهدی فولادوندبا آنكه اگر پاك نگردد، بر تو [مسؤوليتى‌] نيست.
  1. محمدمهدی فولادوندو اما آن كس كه شتابان پيش تو آمد،
  1. محمدمهدی فولادونددر حالى كه [از خدا] مى‌ترسيد،
  1. محمدمهدی فولادوندتو از او به ديگران مى‌پردازى.
  1. محمدمهدی فولادوندزنهار [چنين مكن‌] اين [آيات‌] پندى است.
  1. محمدمهدی فولادوندتا هر كه خواهد، از آن پند گيرد.
  1. محمدمهدی فولادونددر صحيفه‌هايى ارجمند،
  1. محمدمهدی فولادوندوالا و پاك‌شده،
  1. محمدمهدی فولادوندبه دست فرشتگانى،
  1. محمدمهدی فولادوندارجمند و نيكوكار.
  1. محمدمهدی فولادوندكشته باد انسان، چه ناسپاس است
  1. محمدمهدی فولادونداو را از چه چيز آفريده است؟
  1. محمدمهدی فولادونداز نطفه‌اى خلقش كرد و اندازه مقررش بخشيد.
  1. محمدمهدی فولادوندسپس راه را بر او آسان گردانيد.
  1. محمدمهدی فولادوندآنگاه به مرگش رسانيد و در قبرش نهاد.
  1. محمدمهدی فولادوندسپس چون بخواهد او را برانگيزد.
  1. محمدمهدی فولادوندولى نه! هنوز آنچه را به او دستور داده، به جاى نياورده است.
  1. محمدمهدی فولادوندپس انسان بايد به خوراك خود بنگرد،
  1. محمدمهدی فولادوندكه ما آب را به صورت بارشى فرو ريختيم؛
  1. محمدمهدی فولادوندآنگاه زمين را با شكافتنى [لازم‌] شكافتيم؛
  1. محمدمهدی فولادوندپس در آن، دانه رويانيديم.
  1. محمدمهدی فولادوندو انگور و سبزى،
  1. محمدمهدی فولادوندو زيتون و درخت خرما،
  1. محمدمهدی فولادوندو باغهاى انبوه،
  1. محمدمهدی فولادوندو ميوه و چراگاه،
  1. محمدمهدی فولادوند[تا وسيله‌] استفاده شما و دامهايتان باشد.
  1. محمدمهدی فولادوندپس چون فرياد گوش‌خراش دررسد؛
  1. محمدمهدی فولادوندروزى كه آدمى از برادرش،
  1. محمدمهدی فولادوندو از مادرش و پدرش.
  1. محمدمهدی فولادوندو از همسرش و پسرانش مى‌گريزد،
  1. محمدمهدی فولادونددر آن روز، هر كسى از آنان را كارى است كه او را به خود مشغول مى‌دارد.
  1. محمدمهدی فولادونددر آن روز، چهره‌هايى درخشانند،
  1. محمدمهدی فولادوندخندان [و] شادانند.
  1. محمدمهدی فولادوندو در آن روز، چهره‌هايى است كه بر آنها غبار نشسته،
  1. محمدمهدی فولادوند[و] آنها را تاريكى پوشانده است؛
  1. محمدمهدی فولادوندآنان همان كافران بدكارند.